ارتقای مهارت های خودتنظیمی یادگیری در دانش آموزان از طریق برنامه های مدرسه

خودتنظیمی یادگیری به عنوان یکی از مهارت های بنیادین برای موفقیت تحصیلی و رشد همه جانبه دانش آموزان شناخته می شود. این مهارت شامل توانایی برنامه ریزی، انتخاب راهبردهای مناسب، نظارت بر پیشرفت و بازتاب رفتارهای یادگیری است. پژوهش های داخلی و خارجی نشان می دهند که دانش آموزانی که مهارت های خودتنظیمی بالاتری دارند، عملکرد تحصیلی، انگیزه یادگیری و مدیریت زمان بهتری دارند. مدارس می توانند نقش کلیدی در ارتقای این مهارت ها ایفا کنند؛ به ویژه با طراحی برنامه های مدرسه ای هدفمند که شامل آموزش مستقیم راهبردهای شناختی، فعالیت های بازتابی، استفاده از فناوری آموزشی و ایجاد محیط یادگیری حمایتی باشد. همچنین توجه به عوامل انگیزشی، هیجانی و همکاری خانواده ها می تواند اثر بخشی برنامه ها را افزایش دهد. این مقاله با بررسی تاریخچه، نظریه ها، عوامل موثر، برنامه ها و چالش های خودتنظیمی یادگیری، راهکارهایی برای بهبود این مهارت در محیط مدرسه ارائه می دهد و بر اهمیت اجرای برنامه های جامع و چندوجهی تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

خودتنظیمی یادگیری ، موفقیت تحصیلی ، برنامه های مدرسه ، مهارت های فراشناختی ، انگیزش یادگیری