نقش انگیزش، رغبت و فناوری هوش مصنوعی در بهبود یادگیری ریاضی در دوره ابتدایی

یادگیری ریاضی در دوره ابتدایی به عنوان سنگ بنای تفکر منطقی و حل مسئله، همواره با چالش های مهمی از جمله اضطراب ریاضی، کاهش انگیزش و ضعف در درک مفاهیم انتزاعی همراه بوده است. این مقاله مروری با هدف بررسی نقش ترکیبی و تعامل سه عامل کلیدی انگیزش، رغبت و فناوری هوش مصنوعی در بهبود یادگیری ریاضی دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شده است. روش پژوهش، مرور نظام مند و تحلیل یکپارچه مطالعات نظری و تجربی در دو دهه اخیر (۲۰۰۳-۲۰۲۳) است. یافته ها نشان می دهد که انگیزش (به ویژه انگیزش درونی و خودکارآمدی) و رغبت (علاقه شخصی و ارزش گذاری به ریاضی) پیش شرط های ضروری برای درگیری پایدار و یادگیری عمیق ریاضی هستند. از سوی دیگر، هوش مصنوعی با ارائه ابزارهایی مانند سیستم های آموزشی هوشمند، بازی های آموزشی تطبیقی، محیط های یادگیری شخصی سازی شده و تحلیل احساسات، می تواند به طور همزمان هم بر انگیزش و رغبت تاثیر بگذارد و هم کیفیت آموزش را بهبود بخشد. این فناوری قادر است با تشخیص سطح دانش و حالت عاطفی یادگیرنده، محتوا و حمایت آموزشی را به صورت پویا تنظیم کند، بازخورد فوری و سازنده ارائه دهد، و ریاضیات را در قالب بازی و موقعیت های واقعی و جذاب ارائه نماید. مقاله حاضر نتیجه می گیرد که یک رویکرد یکپارچه که در آن طراحی آموزشی مبتنی بر اصول انگیزشی و علایق دانش آموزان باشد و از قابلیت های هوش مصنوعی برای اجرای شخصی سازی و تعامل غنی استفاده کند، می تواند به طور موثری بر چالش های یادگیری ریاضی در دوره ابتدایی غلبه کند. در پایان، چالش های اجرایی و اخلاقی این ادغام و جهت گیری های آینده پژوهشی مورد بحث قرار می گیرد.

کلیدواژه ها:

یادگیری ریاضی ، دوره ابتدایی ، انگیزش تحصیلی ، رغبت به ریاضی ، هوش مصنوعی در آموزش