دگرگونی الگوهای یاددهی–یادگیری با واقعیت ترکیبی: تحلیل مفهومی و آموزشی

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 7

فایل این مقاله در 28 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CTSTE02_1076

تاریخ نمایه سازی: 17 مرداد 1405

چکیده مقاله:

ظهور و گسترش فناوری های واقعیت ترکیبی به عنوان یکی از پیشرفته ترین جلوه های عصر دیجیتال، در حال ایجاد تحولی بنیادین در عرصه های مختلف از جمله آموزش و یادگیری است. واقعیت ترکیبی با ادغام یکپارچه عناصر دنیای فیزیکی و مجازی، محیطی پویا و تعاملی خلق می کند که مرزهای سنتی بین فضای آموزشی و جهان واقعی را محو می سازد. این مقاله مروری با هدف تحلیل مفهومی و آموزشی تاثیر واقعیت ترکیبی بر دگرگونی الگوهای یاددهی-یادگیری تدوین شده است. در این راستا، با استفاده از روش مرور نظام مند، مبانی نظری، ویژگی های فنی، و کاربردهای آموزشی این فناوری مورد بررسی قرار گرفته است. یافته ها نشان می دهد که واقعیت ترکیبی با ایجاد «فضاهای یادگیری ترکیبی»، پارادایم آموزشی را از حالت منفعل و انتقال محور به سمت الگوهای فعال، اکتشافی و زمینه مند سوق می دهد. مهم ترین دگرگونی های شناسایی شده در سه محور اصلی دسته بندی شدند: نخست، تحول در محیط یادگیری از طریق ایجاد فضای آموزشی همه جانبه، تعاملی و قابل شخصی سازی که در آن مفاهیم انتزاعی به صورت عینی و ملموس ارائه می شوند. دوم، دگرگونی در نقش های آموزشی شامل تبدیل معلم از انتقال دهنده دانش به طراح تجربه، راهنمای فرآیند و تسهیل گر تعامل، و تبدیل یادگیرنده از مصرف کننده منفعل به کاوشگر فعال و سازنده دانش. سوم، تحول در فرآیندهای شناختی و عاطفی یادگیری از طریق درگیرسازی عمیق تر حواس، تقویت حضور روانی، ایجاد موقعیت های یادگیری مبتنی بر حل مسئله در بافت واقعی، و تقویت انگیزه درونی و خودکارآمدی. مقاله حاضر همچنین چالش های عمده پیاده سازی آموزشی واقعیت ترکیبی از جمله ملاحظات فنی و زیرساختی، نیازهای تربیت حرفه ای معلمان، مسائل اخلاقی و حریم خصوصی، و نگرانی های مربوط به عدالت دسترسی را تحلیل کرده است. در پایان، با ارائه چارچوبی مفهومی برای ادغام موثر واقعیت ترکیبی در محیط های آموزشی، راهکارهایی برای سیاست گذاری، طراحی آموزشی و پژوهش های آتی پیشنهاد شده است. نتیجه کلی حاکی از آن است که واقعیت ترکیبی پتانسیل بی سابقه ای برای خلق تجربیات یادگیری عمیق، معنادار و تحول آفرین دارد، اما بهره گیری مسئولانه و هوشمندانه از این پتانسیل مستلزم درک عمیق مبانی آموزشی، طراحی هدفمند و توجه به ابعاد انسانی و اجتماعی فناوری است.

کلیدواژه ها:

واقعیت ترکیبی ، یادگیری ترکیبی ، دگرگونی آموزشی ، محیط های یادگیری همه جانبه

نویسندگان

صغری سلیمانی نژاد

کارشناسی ادبیات فارسی