عدالت آموزشی به عنوان زیربناء کیفیت بخشی و موفقیت تحصیلی دانش آموزان

هدف اصلی این پژوهش، تبیین نقش و جایگاه عدالت آموزشی به عنوان زیربنای اصلی در فرآیند کیفیت بخشی به آموزش و ارتقای سطح موفقیت تحصیلی دانش آموزان است. این مطالعه با این فرض آغاز شده است که توزیع عادلانه فرصت ها و امکانات آموزشی، پیش شرط لازم برای دستیابی به یک نظام آموزشی پویا و کارآمد است. روش انجام این پژوهش از نظر ماهیت توصیفی-تحلیلی و از نظر گردآوری داده ها، به روش اسنادی و کتابخانه ای می باشد؛ بدین معنا که اطلاعات مورد نیاز با مرور دقیق و نظام مند منابع علمی، کتب، مقالات معتبر و اسناد مربوط به حوزه مدیریت آموزشی جمع آوری شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که رابطه ای مستقیم و معنادار میان برقراری عدالت آموزشی و افزایش کیفیت یادگیری وجود دارد. به طوری که در نظام های آموزشی که برابری در دسترسی به منابع، توجه به تفاوت های فردی و حذف تبعیض های منطقه ای و طبقاتی مد نظر قرار گرفته است، دانش آموزان عملکرد تحصیلی بهتری را از خود نشان می دهند. نتایج حاصله حاکی از آن است که عدالت آموزشی تنها به معنای دسترسی برابر به مدرسه نیست، بلکه به معنای تامین برابری در فرآیند یاددهی-یادگیری و فراهم کردن زمینه برای شکوفایی استعدادهای همه دانش آموزان است که در نهایت منجر به ارتقای کیفیت کلی نظام آموزشی و تضمین موفقیت تحصیلی می گردد.

کلیدواژه ها:

عدالت آموزشی ، کیفیت بخشی ، یادگیری ، آموزش ، دانش آموزان