بازتعریف برنامه درسی با هوش مصنوعی: ارائه مدل بومی برای مدارس

تحولات فناوری های نوین، به ویژه هوش مصنوعی، فرصت های بی سابقه ای برای بازتعریف و بهبود برنامه های درسی در مدارس ایجاد کرده اند. هوش مصنوعی می تواند فرایند طراحی، اجرا و ارزیابی برنامه های درسی را تسهیل کرده و زمینه شخصی سازی یادگیری، تحلیل داده های آموزشی و بهینه سازی محتوای آموزشی را فراهم آورد. با این حال، استفاده موثر از این فناوری نیازمند طراحی مدل های بومی است که با شرایط فرهنگی، آموزشی و زیرساخت های مدارس هماهنگ باشند. پژوهش حاضر با هدف ارائه یک مدل بومی برای ادغام هوش مصنوعی در برنامه های درسی مدارس، از رویکرد تحلیلی–توصیفی و مرور نظام مند ادبیات نظری و تجربه های بین المللی بهره برده است.مدل پیشنهادی بر چند مولفه کلیدی استوار است: شخصی سازی یادگیری براساس نیازها و توانمندی های دانش آموز، به کارگیری الگوریتم های هوشمند برای تحلیل پیشرفت تحصیلی، تقویت تعامل دانش آموز–معلم–فناوری، طراحی محتوای تطبیقی و ایجاد سیستم بازخورد مستمر برای بهبود کیفیت یاددهی–یادگیری. یافته های تحلیلی نشان می دهد که استفاده نظام مند از این مدل می تواند موجب افزایش انگیزش و مشارکت فعال دانش آموزان، ارتقای کارایی معلمان در مدیریت کلاس و بهبود نتایج تحصیلی شود. همچنین، چارچوب ارائه شده امکان انعطاف پذیری در طراحی برنامه های درسی و انطباق با شرایط مختلف مدارس را فراهم می آورد و می تواند مبنایی برای سیاست گذاری آموزشی مبتنی بر فناوری در ایران باشد. این پژوهش با ارائه یک مدل بومی، نه تنها به غنای نظری ادبیات هوش مصنوعی در آموزش کمک می کند، بلکه ابزاری کاربردی برای مدیران، معلمان و برنامه ریزان آموزشی فراهم می آورد تا از ظرفیت های هوش مصنوعی در ارتقای کیفیت برنامه های درسی استفاده کنند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، برنامه درسی ، شخصی سازی یادگیری ، مدل بومی ، مدارس