ارزیابی مهارت های اجتماعی و هیجانی دانش آموزان مبتنی بر گیمیفیکیشن

هدف: پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش و کارکرد «گیمیفیکیشن» (بازی وارسازی) در ارزیابی و سنجش مهارت های اجتماعی و هیجانی دانش آموزان انجام شده است. با توجه به محدودیت های روش های سنتی سنجش در ایجاد انگیزه و بازتاب دقیق وضعیت واقعی دانش آموزان، این مطالعه به دنبال یافتن راهکارهایی است که فرآیند ارزیابی را از حالت خشک و تستی به یک فرآیند پویا، تعاملی و جذاب تبدیل کند. روش: این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت و روش، توصیفی-تحلیلی است. گردآوری اطلاعات و داده ها به روش اسنادی و کتابخانه ای و با مرور نظام مند منابع علمی، مقالات معتبر و کتب مرتبط با حوزه روانشناسی تربیتی، فناوری آموزشی و طراحی بازی های آموزشی انجام شده است. یافته ها: بررسی منابع نشان می دهد که ادغام عناصر بازی در فرآیند ارزیابی (گیمیفیکیشن)، منجر به افزایش مشارکت فعال دانش آموزان، کاهش اضطراب ناشی از امتحانات و بهبود دقت در سنجش مهارت های نرم می شود. بازی های تعاملی با شبیه سازی موقعیت های واقعی اجتماعی، امکان مشاهده رفتارها، واکنش های هیجانی و نحوه تعامل دانش آموزان با همسالان را در بستر امن و ساختاریافته فراهم می آورند که این امر، شناسایی نقاط قوت و ضعف فردی را نسبت به پرسشنامه های سنتی دقیق تر می سازد. نتیجه گیری: بر اساس نتایج به دست آمده، می توان نتیجه گرفت که رویکرد گیمیفیکیشن ابزاری کارآمد و نوین برای ارزیابی مهارت های اجتماعی و هیجانی است. این روش با ایجاد بستر تعاملی، نه تنها وضعیت فعلی دانش آموزان را بهتر آشکار می سازد، بلکه به عنوان یک مداخله آموزشی، فرآیند یادگیری و رشد شخصیتی آن ها را نیز تقویت می نماید. بنابراین، پیشنهاد می شود طراحان برنامه های درسی و مربیان با استفاده از این رویکرد، شیوه های سنتی ارزیابی را به روزرسانی کنند.

کلیدواژه ها:

گیمیفیکیشن ، مهارت های اجتماعی ، مهارت های هیجانی ، ارزیابی دانش آموزان ، بازی های تعاملی