بررسی رابطه بین خودتنظیمی هیجانی و ذهن آگاهی با کیفیت زندگی دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دوم شهرستان رامسر

این پژوهش با هدف بررسی رابطه بین خودتنظیمی هیجانی و ذهن آگاهی با کیفیت زندگی دانش آموزان دختر مقطع دوم متوسطه انجام گرفته است. روش تحقیق این پژوهش توصیفی از نوع همبستی است. از جامعه آماری دانش آموزان دختر مقطع دوم متوسطه شهرستان رامسر ۱۰۰ نفر از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و پرسشنامه های کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی، خودتنظیمی هیجانی گارنوفسکی و همکاران و ذهن آگاهی رایان و براون را تکمیل نمودند. داده ها از طریق شاخص های توصیفی و ضریب همبستگی پیرسون مورد بررسی قرار گرفت. ضریب همبستگی پیرسون نشان داد بین خودتنظیمی هیجانی و ذهن آگاهی با کیفیت زندگی رابطه معنادار مثبت وجود دارد. به طوری که هرچه دانش آموزان از خودتنظیمی هیجانی و ذهن آگاهی بالاتری برخوردار باشند از کیفیت زندگی بالاتری نیز برخوردارند. در کل این پژوهش نشان داد خودتنظیمی هیجانی و ذهن آگاهی از جمله متغیرهای پیش بینی کننده کیفیت زندگی دانشجویان می باشند.

کلیدواژه ها:

خودتنظیمی هیجانی ، ذهن آگاهی ، کیفیت زندگی