سنجش تکوینی و بازخورد اثر بخش در کلاس های ناهمگون

سنجش تکوینی به عنوان یکی از مولفه های کلیدی فرآیند یاددهی–یادگیری، نقش اساسی در بهبود کیفیت آموزش، به ویژه در کلاس های ناهمگون ایفا می کند. کلاس های ناهمگون به دلیل تفاوت های فردی دانش آموزان از نظر سطح توانایی، سبک یادگیری، پیش دانسته ها و زمینه های فرهنگی، نیازمند رویکردهای انعطاف پذیر و مبتنی بر بازخورد مستمر هستند. هدف پژوهش حاضر بررسی نقش سنجش تکوینی و بازخورد اثربخش در ارتقای یادگیری دانش آموزان در کلاس های ناهمگون است. این پژوهش با روش توصیفی–تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه ای و مطالعات پیشین انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که به کارگیری سنجش تکوینی همراه با بازخورد هدفمند، موجب افزایش مشارکت دانش آموزان، بهبود خودتنظیمی یادگیری، کاهش اضطراب ارزشیابی و ارتقای عملکرد تحصیلی می شود. همچنین نتایج حاکی از آن است که بازخورد اثربخش زمانی بیشترین تاثیر را دارد که به موقع، مشخص، سازنده و متناسب با تفاوت های فردی دانش آموزان ارائه شود. در پایان، پیشنهادهایی کاربردی برای معلمان و برنامه ریزان آموزشی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

سنجش تکوینی ، بازخورد اثربخش ، کلاس های ناهمگون ، تفاوت های فردی ، یادگیری فعال