هم افزایی خانه و مدرسه در تقویت مدیریت کلاسی معلم: رویکردی نظام مند به مشارکت خانواده

مدیریت کلاسی کارآمد، یکی از بنیادی ترین مولفه های کیفیت آموزش و پیش نیاز تحقق یادگیری عمیق و پایدار است. در دهه های اخیر، رویکردهای نوین تربیتی با تاکید بر تعامل نظام مند میان خانه و مدرسه، مدیریت کلاس را نه صرفا مسئولیتی فردی برای معلم، بلکه فرایندی مشارکتی و چندسطحی دانسته اند. پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش هم افزایی خانه و مدرسه در تقویت راهبردهای مدیریت کلاسی معلم و ارائه چارچوبی نظام مند برای مشارکت خانواده انجام شده است. مبانی نظری این مقاله بر دیدگاه بوم شناختی رشد یوری برونفنبرنر، نظریه مشارکت والدین جویس اپستین و الگوهای مدیریت کلاسی نوین استوار است. روش پژوهش به صورت تحلیلی–توصیفی و مبتنی بر مرور منابع معتبر داخلی و خارجی بوده است. یافته ها نشان می دهد همسویی انتظارات تربیتی، ارتباط موثر و مستمر والدین و معلم، و مشارکت آگاهانه خانواده در فرایندهای رفتاری و آموزشی، موجب کاهش تعارض های کلاسی، افزایش خودتنظیمی دانش آموزان و ارتقای اقتدار حرفه ای معلم می شود. در نهایت، مقاله با ارائه مولفه های یک الگوی نظام مند مشارکت خانواده، بر ضرورت سیاست گذاری آموزشی در جهت تقویت پیوند خانه و مدرسه تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

مدیریت کلاسی ، مشارکت خانواده ، تعامل خانه و مدرسه ، نظم آموزشی ، هم افزایی تربیتی