بازتعریف مدیریت آموزشی: شناسایی نیازها و بهبود فرآیندهای یاددهی–یادگیری

مدیریت آموزشی به عنوان محور اصلی نظام های آموزش و پرورش، نقش تعیین کننده ای در ارتقای کیفیت یاددهی–یادگیری، بهبود عملکرد مدارس و توسعه حرفه ای معلمان دارد. شناسایی نیازهای مدیریتی، به ویژه در زمینه منابع انسانی، فناوری و فرآیندهای آموزشی، از جمله الزامات تحقق مدیریت موثر و نوآورانه در مدارس است. این مقاله با رویکرد مروری و تحلیلی، پژوهش های داخلی و بین المللی مرتبط با شناسایی نیازها و بهبود فرآیندهای یاددهی–یادگیری را بررسی می کند. یافته ها نشان می دهد که شناخت دقیق نیازهای مدیریتی و بهره گیری از داده ها و شواهد، موجب تصمیم گیری هدفمند، ارتقای کیفیت برنامه های آموزشی، بهبود عملکرد معلمان و افزایش مشارکت فعال دانش آموزان می شود. همچنین، پژوهش ها محدودیت هایی مانند کمبود مهارت های مدیریتی، مقاومت فرهنگی و نقص زیرساخت های فناوری را در مسیر بهبود فرآیندها شناسایی کرده اند. مطالعه حاضر بر ضرورت توسعه مهارت های مدیریتی، ایجاد فرهنگ داده محور و نوآوری در فرآیندهای یاددهی–یادگیری تاکید دارد تا مدارس بتوانند محیطی پویا، یادگیرنده و موثر در ارتقای عملکرد آموزشی ایجاد کنند.

کلیدواژه ها:

مدیریت آموزشی ، شناسایی نیاز ، بهبود فرآیندهای یاددهی–یادگیری ، نوآوری آموزشی