تحلیل تاثیر آموزش مبتنی بر بازی بر توسعه مهارت های فردی و انگیزه یادگیری ریاضی دانش آموزان شهرستان بجنورد

این پژوهش با هدف واکاوی و سنجش میزان اثربخشی دو شیوه «آموزش ساختارمند ریاضی» و «رویکردهای بازی محور» بر ارتقای مهارت های ریاضی و انگیزه تحصیلی دانش آموزان شهرستان بجنورد انجام پذیرفت. طرح پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با الگوی پیش آزمون پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری مورد مطالعه دانش آموزان بجنورد را شامل می شد که از میان آنان ۴۵ نفر به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و در سه گروه ۱۵ نفره به صورت تصادفی گمارده شدند. جهت گردآوری اطلاعات از ابزارهای استانداردی نظیر آزمون هوش وکسلر، آزمون عملکرد تحصیلی تبریزی و همکاران (۱۴۰۰) و پرسشنامه انگیزش ریاضی نعمتی (۱۳۸۸) بهره گرفته شد. داده های حاصل با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی در محیط نرم افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته های پژوهش بیانگر آن بود که هر دو مداخله آموزشی (ساختارمند و بازی محور) باعث بهبود توانایی ریاضی دانش آموزان گردیدند. همچنین نتایج تحلیل کوواریانس چندمتغیره نشان داد که این مداخلات تاثیری معنادار بر افزایش انگیزه یادگیری درس ریاضی دارند. با این وجود، مقایسه نهایی اثربخشی روش ها حاکی از آن بود که اگرچه هر دو رویکرد کارآمد هستند، اما آموزش مستقیم و ساختارمند ریاضی در مقایسه با روش بازی محور، تاثیر چشمگیری بیشتری بر تقویت انگیزه یادگیری دانش آموزان داشته است.

کلیدواژه ها:

رویکردهای بازی محور ، توانایی ریاضی ، انگیزه یادگیری ، مداخله آموزشی ، یادگیری ریاضی