سنجش همبستگی میان توانمندی های اجتماعی و سازگاری تحصیلی و اجتماعی در دختران بجنورد

هدف اصلی این پژوهش، سنجش میزان همبستگی میان توانمندی های اجتماعی و سازگاری تحصیلی و اجتماعی در دانش آموزان دختر مقطع متوسطه شهرستان بجنورد در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ است. این مطالعه از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت و روش، توصیفی-همبستگی می باشد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دختر شهرستان بجنورد در سال تحصیلی مذکور بوده است که از میان آن ها، ۳۵۷ نفر بر اساس جدول کرجسی و مورگان و به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای به عنوان نمونه انتخاب شدند. جهت گردآوری داده ها از مقیاس مهارت های اجتماعی ماتسون و پرسشنامه سازگاری اجتماعی سینها و سینگ استفاده گردید. داده های استخراج شده با استفاده از روش های آماری ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون گام به گام مورد تحلیل قرار گرفتند. نتایج حاصل از تحلیل داده ها نشان داد که بین مهارت های اجتماعی و سازگاری اجتماعی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد؛ بدین معنا که با افزایش سطح مهارت های اجتماعی، میزان سازگاری اجتماعی دانش آموزان نیز ارتقا می یابد. همچنین، نتایج تحلیل رگرسیون بیانگر آن بود که مولفه های مختلف مهارت های اجتماعی نقش موثری در پیش بینی سطح سازگاری اجتماعی دانش آموزان ایفا می کنند.

کلیدواژه ها:

مهارت های اجتماعی ، سازگاری اجتماعی ، دانش آموزان دختر ، شهرستان بجنورد