روش های شناسایی دانش آموزان نیازمند توجه از دیدگاه روانشناختی

شناسایی به موقع دانش آموزان نیازمند توجه روان شناختی به عنوان فرایندی سیستماتیک و چندبعدی، پیش نیاز ارائه مداخلات حمایتی موثر و پیشگیری از تداوم مشکلات رشدی است. این پژوهش با رویکرد تحلیلی و بین رشته ای به بررسی روش های شناسایی دانش آموزان نیازمند توجه از دیدگاه روان شناختی با تاکید بر عدالت شناختی و اجتماعی می پردازد. تحلیل چندبعدی نشان می دهد که شناسایی موثر مستلزم ترکیب روش های متعدد از جمله مشاهده ساختاریافته رفتار در موقعیت های متنوع، ارزشیابی چندمنبعی با مشارکت والدین، معلمان و خود دانش آموز، استفاده از ابزارهای غربالگری فرهنگ آگاه و تحلیل الگوهای پیشرفت تحصیلی در طول زمان است. دانش آموز نیازمند توجه در این پژوهش به عنوان فردی تعریف می شود که به دلیل عوامل روان شناختی، اجتماعی یا زیستی، در یک یا چند حوزه رشد—شامل سازگاری عاطفی، روابط اجتماعی، عملکرد تحصیلی یا تنظیم رفتار—نیاز به حمایت های تخصصی فراتر از خدمات عمومی مدرسه دارد. یافته ها حاکی از آن است که دانش آموزان آسیب پذیر از جمله کودکان مناطق محروم، دانش آموزان با سطح سواد خانوادگی پایین، دختران در جوامع سنتی گرا، کودکان مهاجر و دانش آموزان با ناتوانی های پنهان یادگیری، اغلب از شناسایی به موقع محروم می مانند زیرا روش های سنتی شناسایی به طور ناخودآگاه بر اساس هنجارهای رفتاری و شناختی طبقه متوسط طراحی شده و پیام های ضمنی مبنی بر پایین بودن ارزش فرهنگی یا توانایی این گروه ها را منتقل می کنند. این شناسایی ناعادلانه نه تنها به تداوم مشکلات رشدی منجر می شود بلکه به برچسب زنی اشتباه و تضعیف هویت دانش آموز نیز دامن می زند. در مقابل، رویکردهای شناسایی مبتنی بر عدالت شناختی که تنوع بروز مشکلات روان شناختی در فرهنگ های مختلف را به رسمیت می شناسند،

کلیدواژه ها:

شناسایی دانش آموزان نیازمند توجه ، عدالت شناختی ، تنوع جمعیتی ، دانش آموزان آسیب پذیر ، ارزشیابی چندمنبعی ، غربالگری فرهنگ آگاه ، مداخله پیشگیرانه