راهکارهای بهبود مهارت های تفکر انتقادی در دانش آموزان دوره ابتدایی

تفکر انتقادی به عنوان یکی از مهارت های اساسی قرن بیست ویکم، نقش مهمی در رشد شناختی، تصمیم گیری آگاهانه و حل مسائل دانش آموزان ایفا می کند. دوره ابتدایی به دلیل شکل گیری پایه های تفکر و یادگیری، از اهمیت ویژه ای در پرورش این مهارت برخوردار است. هدف پژوهش حاضر، شناسایی و تحلیل راهکارهای بهبود مهارت های تفکر انتقادی در دانش آموزان دوره ابتدایی با تاکید بر نقش شیوه های تدریس و تعاملات آموزشی است. پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی–تحلیلی بوده و داده ها با استفاده از مطالعات اسنادی و ابزارهای میدانی گردآوری شده اند. نتایج پژوهش نشان داد که سطح مهارت های تفکر انتقادی دانش آموزان در وضعیت مطلوبی قرار ندارد و غلبه روش های آموزشی حافظه محور، مهم ترین عامل تضعیف این مهارت محسوب می شود. همچنین یافته ها حاکی از آن است که به کارگیری روش های تدریس فعال، ایجاد فضای تعاملی در کلاس درس، استفاده از پرسش های باز و تغییر نقش معلم از انتقال دهنده دانش به تسهیل گر یادگیری، تاثیر معناداری در ارتقای تفکر انتقادی دانش آموزان دارد. در مجموع، می توان نتیجه گرفت که بهبود مهارت های تفکر انتقادی در دوره ابتدایی مستلزم بازنگری در رویکردهای آموزشی، توانمندسازی معلمان و طراحی فعالیت های یادگیری متناسب با ویژگی های رشدی دانش آموزان است.

کلیدواژه ها:

تفکر انتقادی ، دانش آموزان دوره ابتدایی ، روش های تدریس فعال ، یادگیری مشارکتی ، نقش معلم