رابطه بین مهارت های ارتباطی معلمان و سازگاری اجتماعی دانش آموزان

نظام آموزشی علاوه بر انتقال دانش، مسئول پرورش مهارت های اجتماعی و شخصیتی دانش آموزان است. یکی از عوامل موثر در این فرایند، مهارت های ارتباطی معلمان می باشد. تعاملات روزمره معلم با دانش آموزان می تواند زمینه ساز رشد اجتماعی، عاطفی و رفتاری آنان گردد. هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین مهارت های ارتباطی معلمان و میزان سازگاری اجتماعی دانش آموزان است. روش پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و تحلیل اسناد علمی فارسی است. نتایج پژوهش نشان داد مهارت هایی مانند گوش دادن فعال، همدلی، بیان موثر، مدیریت تعارض و بازخورد سازنده، نقش قابل توجهی در افزایش سازگاری اجتماعی دانش آموزان دارند. همچنین مشخص شد ضعف ارتباطی معلمان می تواند منجر به بروز ناسازگاری های رفتاری، کاهش مشارکت اجتماعی و افت تعاملات بین فردی دانش آموزان گردد. یافته ها بر اهمیت آموزش مهارت های ارتباطی به معلمان تاکید دارد و پیشنهادهایی برای بهبود این مهارت ها ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

مهارت های ارتباطی ، معلمان ، سازگاری اجتماعی ، تعامل آموزشی ، روابط بین فردی ، محیط کلاس درس