خلاقیت در یادگیری : روش های پرورش خلاقیت در دانش آموزان

خلاقیت در یادگیری به عنوان یکی از مولفه های اساسی آموزش اثربخش، نقش مهمی در رشد شناختی، عاطفی و اجتماعی دانش آموزان ایفا می کند. هدف پژوهش حاضر، تبیین مفهوم خلاقیت در یادگیری و تحلیل روش های موثر در پرورش خلاقیت دانش آموزان در بستر نظام آموزشی است. این پژوهش با رویکرد توصیفی–تحلیلی و بر اساس تحلیل کیفی منابع علمی و پژوهش های مرتبط انجام شده است. نتایج تحلیل ها نشان می دهد که خلاقیت در یادگیری حاصل تعامل میان ویژگی های فردی دانش آموزان، شیوه های تدریس معلمان و شرایط محیط آموزشی است. یافته ها حاکی از آن است که روش های تدریس سنتی و حافظه محور، فرصت بروز تفکر خلاق را محدود می کنند، در حالی که روش های فعال، مسئله محور و مشارکتی می توانند زمینه رشد خلاقیت را به طور معناداری فراهم سازند. همچنین، ایجاد فضای آموزشی حمایت گر و انعطاف پذیر، نقش تعیین کننده ای در افزایش انگیزش یادگیری و پرورش خلاقیت دانش آموزان دارد. در مجموع، نتایج پژوهش بر ضرورت بازنگری در اهداف، روش ها و ساختارهای آموزشی تاکید دارد و نشان می دهد که پرورش خلاقیت در یادگیری، مستلزم حرکت از آموزش انتقالی به سوی یادگیری فعال و معنادار است.

کلیدواژه ها:

خلاقیت در یادگیری ، پرورش خلاقیت ، دانش آموزان ، روش های تدریس ، یادگیری فعال ، نظام آموزشی