هوش مصنوعی و بازتعریف مدرسه آینده: از یادگیری شخصی سازی شده تا تصمیم گیری هوشمند آموزشی
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 5
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CTSTE02_918
تاریخ نمایه سازی: 17 مرداد 1405
چکیده مقاله:
انقلاب فناوری هوش مصنوعی در حال دگرگونی بنیادین تمامی عرصه های زندگی بشری است و نظام آموزش و پرورش به عنوان نهادی محوری در تربیت نیروی انسانی آینده، نمی تواند و نباید از این تحول گسترده و شتابان مصون بماند. این مقاله مروری جامع با عنوان «هوش مصنوعی و بازتعریف مدرسه آینده: از یادگیری شخصی سازی شده تا تصمیم گیری هوشمند آموزشی»، به بررسی نظام مند و عمیق تاثیرات پارادایمی هوش مصنوعی بر معماری، کارکردها و فلسفه وجودی نهاد مدرسه می پردازد. هدف اصلی مقاله، ترسیم چشماندازی از تحول مدرسه از یک نهاد استاندارد و یکسان ساز مبتنی بر عصر صنعت، به یک اکوسیستم یادگیری پویا، منعطف و هوشمند است که در آن یادگیری کاملا بر مبنای نیازها، سبک ها، سرعت و علایق منحصربه فرد هر یادگیرنده شخصی سازی می شود. مقاله با واکاوی ادبیات پژوهشی گستره، نخست ظهور و تکامل سیستم های آموزشی تطبیقی مبتنی بر الگوریتم های یادگیری ماشین را به عنوان محرک اصلی گذار از الگوی «یک اندازه برای همه» به سمت «یادگیری شخصی سازی شده ریزدانه» تحلیل می کند. در گام بعدی، نقش دستیاران هوشمند آموزشی و چت بات های پیشرفته مبتنی بر مدل های زبانی بزرگ (نظیر GPT) در ایفای نقش معلم خصوصی همیشه دردسترس، همکار خلاق معلم و تسهیل گر فرآیندهای پیچیده تفکر مورد بررسی قرار می گیرد. سپس، مقاله به تحلیل نقش تحول آفرین هوش مصنوعی در فرآیند تصمیم گیری آموزشی در سطوح خرد (کلاس درس و مدرسه) و کلان (سیاستگذاری آموزشی) می پردازد و نشان می دهد که چگونه تحلیل داده های عظیم آموزشی (Learning Analytics) و تحلیل پیش بینانه می توانند زمینه ساز تصمیم گیری های مبتنی بر شواهد، شناسایی زودهنگام دانش آموزان در معرض خطر و تخصیص بهینه منابع شوند. همچنین، تاثیر هوش مصنوعی مولد (Generative AI) بر تولید و ارائه محتوای آموزشی، طراحی ارزیابی ها و خلق محیط های یادگیری فراگیر مورد کاوش قرار می گیرد. در کنار ترسیم این فرصت های انقلابی، مقاله به چالش های عمیق اخلاقی، تربیتی و اجتماعی این تحول، از جمله مسئله سوگیری الگوریتمی و تهدید عدالت آموزشی، حریم خصوصی داده های دانش آموزان، دگردیسی نقش معلم و خطر کاهش روابط انسانی اصیل در کلاس درس نیز می پردازد. در نهایت، مقاله با ارائه یک چارچوب یکپارچه، بر لزوم طراحی «مدرسه آینده» به عنوان یک زیست بوم یادگیری انسان محور تاکید می ورزد که در آن فناوری هوش مصنوعی به صورت مسئولانه و اخلاق مدار در خدمت تعالی و توانمندسازی همه ذی نفعان آموزشی، به ویژه معلمان و دانش آموزان، قرار گرفته و به بازتعریف رابطه یاددهی-یادگیری، ارزیابی و مدیریت آموزشی می انجامد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
خالد چلداوی
کارشناسی، مهندسی مکانیک حرارت و سیالات،دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز