هوش مصنوعی و تصمیم گیری مدیریتی در مدارس: از داده های تحصیلی تا ارتقای کیفیت آموزش

مقاله مروری حاضر با هدف واکاوی نظام مند نقش و تاثیر هوش مصنوعی بر فرآیند تصمیم گیری مدیریتی در مدارس و تبیین چگونگی گذار از مدیریت سنتی به مدیریت داده محور برای ارتقای کیفیت آموزش نگاشته شده است. در عصر دیجیتال و با ظهور فناوری های نوین مانند یادگیری ماشین، تحلیل داده های حجیم و سیستم های هوشمند، مدیران آموزشی با حجم عظیمی از داده های تحصیلی، رفتاری و اداری مواجه هستند که پردازش دستی آن ها نه تنها دشوار، بلکه غیرممکن است. در این مقاله، با مرور ادبیات نظری و یافته های پژوهشی مرتبط در سطح ملی و بین المللی، تلاش شده است تا ضمن تبیین مبانی نظری کاربرد هوش مصنوعی در مدیریت مدرسه، ابعاد و مولفه های تاثیرگذاری آن بر تصمیم گیری های مدیریتی شامل سه حوزه اصلی «رهبری آموزشی و تصمیم گیری داده محور»، «وظایف اداری و اجرایی مدیران» و «وظایف روزمره معلمان» شناسایی و تحلیل شود. یافته های این مرور نشان می دهد که هوش مصنوعی با فراهم آوردن امکان تحلیل پیش بینانه عملکرد دانش آموزان، شناسایی زودهنگام دانش آموزان در معرض خطر، شخصی سازی یادگیری، بهینه سازی تخصیص منابع، خودکارسازی وظایف اداری تکراری و ارائه بازخورد فوری، نقش موثری در بهبود کیفیت تصمیم گیری های مدیریتی ایفا می کند. نمونه های موفق مانند پروژه پایش کلاسی پیمپری چینچواد در هند با استفاده از تحلیل ویدئویی هوشمند و سیستم هشدار تحصیلی مبتنی بر الگوریتم های خوشه بندی، گواهی بر این اثربخشی هستند. مقاله نتیجه گیری می کند که به کارگیری هوش مصنوعی در مدیریت مدارس، نه یک انتخاب، بلکه ضرورتی انکارناپذیر است، اما موفقیت آن مستلزم رویکردی نظام مند و متوازن شامل توانمندسازی مدیران و معلمان، ایجاد زیرساخت های فناورانه مناسب، تدوین چارچوب های اخلاقی و حریم خصوصی، و حفظ تعادل میان قضاوت انسانی و تحلیل ماشینی است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، تصمیم گیری مدیریتی ، مدیریت مدرسه ، رهبری آموزشی