تاثیر استفاده از فناوری های اموزشی بر سلامت روان و انگیزه تحصیلی دانش اموزان

این مطالعه با هدف تحلیل تاثیر فناوری های آموزشی بر سلامت روان و انگیزه تحصیلی دانش آموزان انجام شد. در عصر دیجیتال، فناوری های آموزشی نوین از جمله نرم افزارهای تعاملی، پلتفرم های یادگیری تطبیقی، واقعیت مجازی و افزوده و ابزارهای مبتنی بر بازی، به طور فزاینده ای در محیط های آموزشی به کار گرفته می شوند. با این حال، تاثیرات روان شناختی این فناوری ها بر دانش آموزان به ویژه در حوزه سلامت روان و انگیزه یادگیری، نیازمند بررسی نظام مند است. این پژوهش با استفاده از روش مطالعه مروری تحلیلی و با بررسی مقالات منتشرشده در بازه زمانی ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۴ در پایگاه های علمی معتبر، به واکاوی این رابطه پرداخته است. یافته ها نشان می دهند که فناوری های آموزشی، هنگامی که بر اساس اصول روان شناسی تربیتی طراحی شده باشند، می توانند با شخصی سازی یادگیری، افزایش تعامل و ایجاد بازخورد فوری، انگیزه درونی و درگیری تحصیلی دانش آموزان را به طور معناداری افزایش دهند. همچنین، این فناوری ها می توانند با کاهش اضطراب ارزیابی، ارائه محتوای جذاب و ایجاد حس موفقیت، به بهبود شاخص های سلامت روان مانند کاهش استرس و افزایش بهزیستی هیجانی کمک کنند. با این حال، پژوهش حاضر هشدار می دهد که کاربرد نامتعادل، بدون نظارت و فاقد برنامه ریزی فناوری های آموزشی، ممکن است به پیامدهای منفی از جمله افزایش حواس پرتی، خستگی دیجیتال، احساس انزوا و در موارد شدید اعتیاد رفتاری به فناوری منجر شود. همچنین، نقش عوامل تعدیل کننده مانند سن دانش آموز، ویژگی های فردی، زمینه فرهنگی-اجتماعی و میزان مهارت مربیان در استفاده از فناوری، به عنوان متغیرهای کلیدی در جهت دهی به نتایج شناسایی شد. در نتیجه، می توان اذعان داشت که فناوری آموزشی به خودی خود نه یک عامل بهبوددهنده و نه تهدیدکننده است، بلکه کیفیت طراحی، زمینه اجرا و نحوه یکپارچه سازی آن در فرآیند یاددهی-یادگیری است که نتایج آن را تعیین می کند. این مقاله بر لزوم تدوین راهبردهای جامع و آموزش محور برای استفاده مسئولانه و اثربخش از فناوری در آموزش، با اولویت قراردادن سلامت روان و انگیزه پایدار دانش آموزان تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

فناوری آموزشی ، سلامت روان ، انگیزه تحصیلی ، دانش آموزان ، یادگیری دیجیتال ، روان شناسی تربیتی