ارزیابی رویکردهای آموزشی معلمان جهت تقویت احساس مذهبی در دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف ارزیابی رویکردهای آموزشی معلمان و روش های تقویت حس مذهبی در دانش آموزان انجام شده است. این مطالعه از نظر ماهیت توصیفی-تحلیلی و از نظر روش گردآوری اطلاعات، با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته صورت گرفته است. نتایج حاصل از بررسی نشان می دهد که ویژگی هایی نظیر سعه صدر، ابراز خرسندی و روحیه رضایتمندی در محیط آموزشی، گرایش به احساسات مذهبی را برای دانش آموزان مطلوب و گوارا می سازد. همچنین مشاهده رفتار اطرافیان، به ویژه والدین و معلمان، انگیزه ای قوی و غنی برای یادگیری و آموزش فرزندان محسوب می شود. کنجکاوی کودکان نسبت به رفتار و گفتار بزرگتران، امری بی هدف نیست، بلکه ابزاری برای الگوگیری و مشارکت فعالانه آن ها در تجربیات جدید زندگی است. ایجاد فضایی که در آن دانش آموزان و همسالانشان مشارکت فعال داشته باشند، بسیار دلنشین است و به تدریج گرایش به امور مذهبی و روحیه اجتماعی را در آنان تقویت می کند. بدیهی است هنگام آموزش احکام و عبادات، باید زمینه سازی لازم صورت گیرد تا همراه با آموزش، احساس خوشایند در دانش آموز ایجاد گردد؛ چرا که در این صورت، تقویت این گرایش فطری آسان و طبیعی خواهد بود. در نهایت، یافته ها بیانگر آن است که کسب عادت ها و رفتارهای مذهبی بیش از آنکه متاثر از نصیحت های شفاهی باشد، نتیجه پذیرش رفتار، عواطف و احساسات همراه با مهر و محبت والدین و مربیان است.

کلیدواژه ها:

مذهب ، دانش آموزان ، پرورش ، حس مذهبی