تربیت چندوجهی با تلفیق علوم، هنر و اخلاق

تربیت چندوجهی به عنوان یکی از رویکردهای نوین در حوزه تعلیم و تربیت، بر رشد همه جانبه فراگیران در ابعاد شناختی، عاطفی، اجتماعی، هنری و اخلاقی تاکید دارد. هدف پژوهش حاضر تبیین مبانی نظری تربیت چندوجهی با تمرکز بر تلفیق علوم، هنر و اخلاق و بررسی نقش این تلفیق در ارتقای کیفیت فرآیند یاددهی–یادگیری است. این مطالعه با روش توصیفی–تحلیلی و با بهره گیری از منابع علمی معتبر انجام شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که آموزش تک بعدی و تمرکز صرف بر انتقال دانش های شناختی، پاسخ گوی نیازهای پیچیده یادگیرندگان در دنیای معاصر نیست. در مقابل، تلفیق علوم به عنوان بستر پرورش تفکر منطقی و حل مسئله، هنر به منظور تقویت خلاقیت، احساسات و انگیزش، و اخلاق برای هدایت رفتار مسئولانه و اجتماعی، می تواند به یادگیری عمیق، معنادار و پایدار منجر شود. همچنین نتایج حاکی از آن است که رویکرد تربیت چندوجهی زمینه ساز پرورش انسان هایی متعادل، آگاه و متعهد است که توانایی مواجهه با چالش های فردی و اجتماعی را دارند. بر این اساس، بازنگری در برنامه های درسی و طراحی الگوهای آموزشی مبتنی بر تربیت چندوجهی، ضرورتی اساسی برای ارتقای کیفیت نظام های آموزشی معاصر محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

تربیت چندوجهی ، تلفیق علوم و هنر ، آموزش اخلاقی ، آموزش جامع