تاثیر آموزش سواد دیجیتال بر مهارت های تدریس معلمان در محیط های هوش مصنوعی

با گسترش فناوری های نوین و نفوذ هوش مصنوعی در عرصه آموزش، نقش معلمان از انتقال دهنده دانش به تسهیل گر یادگیری تغییر یافته است. در چنین شرایطی، برخورداری از سواد دیجیتال برای معلمان به عنوان یکی از مهم ترین شایستگی های حرفه ای مطرح می شود. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر آموزش سواد دیجیتال بر ارتقای مهارت های تدریس معلمان در محیط های مبتنی بر هوش مصنوعی انجام گرفته است. روش پژوهش توصیفی–تحلیلی از نوع پیمایشی بوده و جامعه آماری شامل معلمان مقطع متوسطه شهرهای بزرگ ایران در سال ۱۴۰۴ می باشد. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه استاندارد سواد دیجیتال و پرسشنامه محقق ساخته مهارت های تدریس در محیط های هوشمند بود که روایی و پایایی آن ها به تایید متخصصان رسیده است. نتایج نشان داد بین سطح سواد دیجیتال معلمان و میزان استفاده موثر آنان از ابزارهای هوش مصنوعی در تدریس رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (r = ۰.۶۸, p < ۰.۰۱). همچنین، آموزش هدفمند سواد دیجیتال موجب افزایش خلاقیت آموزشی، تعامل دیجیتال و کیفیت طراحی آموزشی معلمان گردید. بر اساس یافته ها، آموزش سواد دیجیتال می تواند به عنوان راهبردی موثر برای توانمندسازی معلمان و ارتقای کیفیت یاددهی–یادگیری در محیط های هوش مصنوعی مورد توجه سیاست گذاران آموزشی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

سواد دیجیتال ، هوش مصنوعی ، مهارت های تدریس ، آموزش معلمان ، فناوری آموزشی