تاثیر هوش مصنوعی بر ارزیابی مداوم و فوری عملکرد دانش آموزان

ارزیابی آموزشی، سنگ بنای فرایند یاددهی–یادگیری محسوب می شود. در طول دهه های اخیر، تحول عظیمی از ارزیابی های سنتی و تجمعی به سمت رویکردهای مداوم، فوری و شخصی سازی شده در حال وقوع است. هوش مصنوعی (AI) به عنوان یک فناوری توانمندساز، پتانسیل دگرگون سازی این پارادایم ارزیابی را دارد. این مقاله مروری–تحلیلی با هدف بررسی عمیق تاثیر هوش مصنوعی بر ارزیابی مداوم و ارائه بازخورد فوری به دانش آموزان تدوین شده است. تمرکز اصلی بر تحلیل مدل های نظری ارزیابی، فناوری های کلیدی هوش مصنوعی مورد استفاده (مانند یادگیری ماشین و پردازش زبان طبیعی)، ابزارهای کاربردی در محیط های آموزشی، و پیامدهای آموزشی، اخلاقی و مدیریتی این تحول است. یافته ها نشان می دهند که هوش مصنوعی قادر است پایش لحظه ای پیشرفت یادگیری، ارزیابی خودکار فعالیت های پیچیده، و ارائه بازخوردهای بسیار شخصی سازی شده را میسر سازد که منجر به افزایش کارایی، دقت و کاهش بار کاری معلمان می شود. با این حال، چالش هایی نظیر سوگیری الگوریتمی، مسائل حریم خصوصی داده ها و ضرورت حفظ نقش محوری معلم، نیازمند توجه جدی هستند. در نهایت، یک مدل مفهومی برای ادغام موفقیت آمیز ارزیابی مبتنی بر هوش مصنوعی در نظام آموزشی ارائه و پیشنهاداتی برای پژوهش های آتی در زمینه بومی سازی این فناوری در ایران مطرح گردیده است.

کلیدواژه ها:

ارزیابی آموزشی ، هوش مصنوعی ، ارزیابی مداوم ، بازخورد فوری ، تحلیل داده های یادگیری ، شخصی سازی یادگیری