تاثیر خانواده بر پیشرفت تحصیلی فرزندان
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 16
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CTSTE02_806
تاریخ نمایه سازی: 17 مرداد 1405
چکیده مقاله:
آموزش و پرورش به عنوان یکی از ارکان اساسی توسعه جوامع، نقشی محوری در شکل دهی آینده افراد و ساختار اجتماعی ایفا می کند. در فرآیند پیچیده یادگیری و دستیابی به موفقیت های تحصیلی، محیط خانواده به عنوان اولین و بنیادی ترین نهاد اجتماعی، نقشی بی بدیل و تعیین کننده دارد. این مقاله با هدف بررسی ابعاد گسترده و سازوکارهای مختلفی که از طریق آن ها خانواده بر عملکرد تحصیلی فرزندان تاثیر می گذارد، تدوین شده است. مسئله اصلی این پژوهش، تبیین این نکته است که چگونه متغیرهای متعدد خانوادگی، از ساختار اقتصادی و فرهنگی گرفته تا سبک های فرزندپروری و جو عاطفی حاکم بر محیط خانه، نتایج تحصیلی دانش آموزان را تحت تاثیر قرار می دهند. اهمیت این پژوهش در آن است که نشان دهد آموزش صرفا متوجه مدرسه و معلم نیست، بلکه ریشه های عمیقی در محیط خانه دارد. خانواده، زمینه ساز شکل گیری نگرش ها، ارزش ها، انگیزه درونی و عادات مطالعه در کودک است. ساختار خانواده، میزان سرمایه فرهنگی والدین، سطح سواد و انتظارات آن ها مستقیما با موفقیت یا شکست تحصیلی فرزندان ارتباط دارد. این مقاله با رویکردی توصیفی-تحلیلی و با استفاده از مرور جامع ادبیات و مبانی نظری مرتبط، به تحلیل این تاثیرات پرداخته است. اهداف این مقاله شامل شناسایی مهم ترین عوامل خانوادگی موثر بر پیشرفت تحصیلی، تبیین مکانیسم های انتقال این عوامل از والدین به فرزندان، و ارائه راهکارهایی برای تقویت نقش مثبت خانواده در فرآیند آموزش می باشد. نتایج کلی پژوهش نشان می دهد که خانواده هایی که دارای ثبات اقتصادی نسبی، سطح تحصیلات بالاتر، سبک فرزندپروری مقتدرانه (ترکیبی از حمایت و کنترل منطقی)، جو عاطفی گرم و حمایتی، و انتظارات واقع بینانه و مثبت نسبت به تحصیل فرزندان هستند، به طور معناداری نرخ موفقیت تحصیلی بالاتری را برای آن ها رقم می زنند. همچنین، نقش محوری والدین در فراهم سازی محیط مساعد برای یادگیری و نظارت فعال بر تکالیف، به عنوان پیش بینی کننده های قوی موفقیت تحصیلی شناسایی شدند. در نهایت، ضعف در هر یک از این ابعاد می تواند منجر به پیامدهایی چون افت تحصیلی مزمن، کاهش اعتماد به نفس و در موارد شدید، ترک تحصیل گردد. این یافته ها بر ضرورت مداخلات جامعه محور برای توانمندسازی خانواده ها در ایفای نقش موثر آموزشی تاکید دارد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
زهرا قربانی
آموزش ابتدایی لیسانس آموزشی فرهنگی دانشگاه آزاداسلامی کرج