تاثیر سبک های مدیریت کلاس بر انگیزه تحصیلی دانش آموزان

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 9

فایل این مقاله در 20 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CTSTE02_802

تاریخ نمایه سازی: 17 مرداد 1405

چکیده مقاله:

بیان مسئله: مدیریت موفق کلاس درس سنگ بنای فرایند یادگیری اثربخش است و نقش محوری در شکل دهی به محیط آموزشی و متعاقبا، وضعیت انگیزشی دانش آموزان ایفا می کند. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر متفاوت سبک های مختلف مدیریت کلاس بر میزان و نوع انگیزه تحصیلی دانش آموزان انجام شده است. فقدان درک عمیق از اینکه چگونه تعاملات روزمره معلم با دانش آموزان، مطابق با سبک مدیریتی خاص، می تواند محرک های درونی یا بیرونی یادگیری را تقویت یا تضعیف کند، شکافی اساسی در ادبیات پژوهشی است. هدف پژوهش: هدف اصلی این پژوهش، تبیین رابطه علی و معلولی میان سبک های مدیریت کلاس (آمرانه، آزادمنشانه، تعاملی و حمایتی) و ابعاد مختلف انگیزه تحصیلی دانش آموزان (شامل انگیزه درونی و بیرونی) از منظر نظریه های روان شناختی یادگیری است. روش شناسی (مروری–تحلیلی): این پژوهش از نوع مروری–تحلیلی بوده و بر پایه گردآوری و ارزیابی انتقادی متون علمی، مقالات پژوهشی، کتب تخصصی و چارچوب های نظری مرتبط در حوزه مدیریت آموزشی، روان شناسی تربیتی و علوم شناختی انجام پذیرفته است. روش تحلیل مبتنی بر سنتز یافته ها و استنتاج نظری در جهت ایجاد یک چارچوب تحلیلی منسجم بوده است. یافته های کلیدی: نتایج حاصل از تحلیل جامع ادبیات نشان می دهد که سبک مدیریت کلاس تعاملی یا دموکراتیک، که بر استقلال، شایستگی و ارتباط دانش آموز تاکید دارد، به طور معناداری با افزایش انگیزه درونی، خودکارآمدی و لذت یادگیری همراه است. در مقابل، سبک آمرانه با ایجاد احساس کنترل بیرونی و کاهش استقلال، عمدتا منجر به اتکای دانش آموز به پاداش ها و مجازات های بیرونی شده و در درازمدت، انگیزه درونی را تضعیف می کند. سبک آزادمنشانه نیز به دلیل فقدان ساختار و هدایت کافی، می تواند منجر به سردرگمی و کاهش انگیزه در دانش آموزان نیازمند حمایت ساختاری شود. سبک حمایتی، به عنوان یک رویکرد متعادل، با فراهم سازی حمایت عاطفی و نظارت متناسب، نقش مثبتی در حفظ انگیزه تحصیلی ایفا می کند. نتیجه گیری کلی: انتخاب و اجرای سبک مدیریت کلاس توسط معلم، یک متغیر مستقل بسیار قدرتمند در پیش بینی موفقیت تحصیلی و پایداری انگیزه دانش آموزان محسوب می شود. رویکردهای مدیریتی که حقوق روان شناختی اساسی دانش آموزان (خودمختاری، شایستگی و ارتباط) را ارضا کنند، مسیر موثرتری برای پرورش یادگیرندگان خودانگیخته و مادام العمر فراهم می آورند.

کلیدواژه ها:

مدیریت کلاس ، سبک های رهبری آموزشی ، انگیزه تحصیلی ، نظریه خودتعیین گری ، محیط یادگیری ، تعامل معلم و دانش آموز ، خودکارآمدی