تاثیر آموزش های مدرسه ای بر مسئولیت پذیری اجتماعی دانش آموزان

مسئولیت پذیری اجتماعی به عنوان یکی از ارکان اساسی شهروندی، ریشه در تجربیات دوران تحصیلی دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش آموزش های رسمی و غیررسمی مدرسه در شکل گیری روحیه تعهد اجتماعی دانش آموزان انجام شده است. روش تحقیق در این مطالعه از نوع توصیفی-تحلیلی بوده که با استناد به منابع کتابخانه ای و نظریات روان شناسی تربیتی صورت گرفته است. یافته ها نشان می دهد که فراتر از محتوای کتب درسی، مولفه هایی نظیر الگوهای تدریس مشارکتی، جو روانی کلاس و برنامه درسی پنهان، بیشترین تاثیر را بر قانون مداری و دغدغه مندی اجتماعی دانش آموزان دارند. نتایج حاکی از آن است که مدرسه ای که بر پایه مشارکت و احترام متقابل بنا شده باشد، می تواند دانش آموز را از فردگرایی به سمت جامعه گرایی سوق دهد. در نهایت، راهکارهایی جهت بازنگری در ساختار مدیریتی مدارس برای تقویت این مهارت ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

مسئولیت پذیری اجتماعی ، برنامه درسی پنهان ، یادگیری مشارکتی ، تربیت اخلاقی ، تعهد اجتماعی