بررسی چالش های آموزش از راه دور در مدارس

آموزش از راه دور (Distance Education - DE)، که به ویژه در دوران شیوع پاندمی کووید-۱۹ اهمیت محوری یافت، شیوه ای نوین در ارائه خدمات آموزشی است که مرزهای فیزیکی کلاس درس را درهم می شکند. با این حال، گذار سریع و اجباری به این مدل، چالش های پیچیده ای را در بستر مدارس (از ابتدایی تا متوسطه) نمایان ساخت. این مقاله به بررسی جامع، تحلیلی و عمیق چالش های فراروی آموزش از راه دور در محیط مدارس می پردازد. پژوهش حاضر با اتکا به رویکردی توصیفی-تحلیلی، ابعاد مختلف این چالش ها را در حوزه های زیرساخت های فنی، جنبه های آموزشی و یادگیری، مسائل روان شناختی و اجتماعی دانش آموزان، نقش معلمان، و حکمرانی و سیاست گذاری مورد کاوش قرار می دهد. یافته های پژوهش نشان می دهد که نابرابری در دسترسی به فناوری (شکاف دیجیتال)، عدم آمادگی معلمان برای تدریس مجازی، افت کیفیت تعاملات اجتماعی و عاطفی، و دشواری در امر سنجش و ارزشیابی دقیق، مهم ترین موانع تحقق اهداف آموزشی در این شیوه هستند. همچنین، تاکید می شود که موفقیت آموزش از راه دور نیازمند سرمایه گذاری های زیرساختی، بازطراحی برنامه های درسی، توسعه شایستگی های معلمان و اتخاذ راهبردهای حمایتی نظام مند برای کاهش نابرابری های آموزشی است. این مقاله با ارائه راهکارهای کاربردی در هر یک از حوزه های شناسایی شده، به غنای ادبیات پژوهشی در زمینه آموزش مجازی مدارس کمک می کند.

کلیدواژه ها:

آموزش از راه دور ، مدارس ، چالش های فناوری ، شکاف دیجیتال ، یادگیری مجازی ، کیفیت آموزش