بررسی رابطه بین خودکارامدی معلمان و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

خودکارآمدی معلمان به عنوان یکی از عوامل مهم روان شناختی در حرفه معلمی، نقش اساسی در کیفیت تدریس و در نهایت پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دارد. خودکارآمدی به باور فرد درباره توانایی های خود برای انجام موفقیت آمیز وظایف اشاره دارد و در حوزه آموزش، معلمان دارای خودکارآمدی بالا تمایل بیشتری به استفاده از روش های نوین تدریس، مدیریت کلاس موثر و ایجاد انگیزه در دانش آموزان دارند. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین خودکارآمدی معلمان و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان انجام شده است. روش پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی است و جامعه آماری شامل معلمان و دانش آموزان دوره ابتدایی و متوسطه می باشد. یافته ها نشان داد که بین خودکارآمدی معلمان و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین مولفه های خودکارآمدی شامل مدیریت کلاس، راهبردهای تدریس و تعامل با دانش آموزان پیش بینی کننده های مهم پیشرفت تحصیلی بودند. نتایج پژوهش نشان می دهد که تقویت خودکارآمدی معلمان می تواند به بهبود کیفیت آموزش و ارتقای عملکرد تحصیلی دانش آموزان منجر شود.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی معلمان ، پیشرفت تحصیلی ، کیفیت تدریس ، انگیزش تحصیلی ، روان شناسی تربیتی