بررسی رابطه بین رضایت شغلی معلم و میزان خلاقیت در روش های تدریس

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین رضایت شغلی معلمان و میزان خلاقیت در روش های تدریس انجام شده است. در دنیای پیچیده و متغیر امروز، کیفیت آموزش ارتباط تنگاتنگی با انگیزه، تعهد و رضایت شغلی معلمان دارد. رضایت شغلی به عنوان یک سازه روان شناختی چندبعدی، نه تنها بر عملکرد فردی، بلکه بر نوآوری و خلاقیت معلمان در فرایند تدریس تاثیرگذار است. خلاقیت تدریس که شامل توانایی طراحی و اجرای روش های نوآورانه و اثربخش برای انتقال محتوا و درگیر ساختن دانش آموزان است، موتور محرکه یادگیری فعال و معنادار محسوب می شود. این مطالعه با رویکردی کمی و با استفاده از روش همبستگی به دنبال تبیین این رابطه است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه معلمان مقاطع مختلف تحصیلی در [نام شهر/منطقه] می باشد. برای سنجش متغیرها، از پرسشنامه های استاندارد رضایت شغلی (مانند مقیاس هاکمن و اولدهام یا معدل های مشابه) و پرسشنامه خلاقیت تدریس (بر اساس مدل های سنجش خلاقیت در محیط آموزشی) استفاده خواهد شد. فرضیه اصلی پژوهش این است که بین رضایت شغلی معلمان و میزان خلاقیت آنان در روش های تدریس، رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون های همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی انجام خواهد گرفت تا شدت و جهت رابطه مشخص شود و تاثیر ابعاد مختلف رضایت شغلی (مانند رضایت از محیط کار، روابط با همکاران، و درآمد) بر خلاقیت تدریس بررسی گردد. انتظار می رود نتایج، نقش حیاتی عوامل سازمانی و روان شناختی در تقویت نوآوری آموزشی را تایید کنند و راهبردهای مدیریتی را برای بهبود شرایط شغلی معلمان و در نتیجه ارتقاء خلاقیت تدریس آن ها پیشنهاد دهند. این یافته ها می توانند مبنایی برای سیاست گذاری های آموزشی در جهت افزایش کیفیت و اثربخشی نظام آموزشی فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

رضایت شغلی ، خلاقیت تدریس ، نوآوری آموزشی ، تعهد سازمانی ، انگیزش درونی ، اثربخشی تدریس ، روان شناسی تربیتی ، عوامل سازمانی