بررسی رابطه بین میزان استفاده از فناوری های نوین توسط معلم و خلاقیت دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه معنادار بین میزان استفاده معلمان از فناوری های نوین آموزشی و سطح خلاقیت دانش آموزان در مقطع متوسطه انجام شده است. در عصر اطلاعات، فناوری های نوین به عنوان کاتالیزورهای اصلی تحول در فرآیندهای یاددهی-یادگیری مطرح هستند و این امر، به ویژه در پرورش مهارت های قرن بیست و یکم نظیر خلاقیت، اهمیت فزاینده ای یافته است. این مطالعه با رویکردی توصیفی-همبستگی و با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای، بر روی نمونه ای متشکل از ۲۰۰ معلم و ۴۰۰ دانش آموز از مدارس شهر تهران اجرا گردید. ابزار سنجش شامل دو پرسشنامه استاندارد بود: پرسشنامه میزان استفاده از فناوری های نوین توسط معلم (شامل ابعاد نرم افزاری، سخت افزاری و محیطی) و مقیاس سنجش خلاقیت دانش آموزان (شامل مولفه های روان شناختی نظیر سیالی، انعطاف پذیری، بسط و اصالت). تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و با به کارگیری آزمون های همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه صورت پذیرفت. نتایج تحلیل ها نشان داد که بین میزان استفاده معلمان از فناوری های نوین (به ویژه ابزارهای تعاملی و محتوای چندرسانه ای غنی) و مولفه های مختلف خلاقیت دانش آموزان، همبستگی مثبت و معناداری وجود دارد ((r > ۰.۴۵)، (p < ۰.۰۱)). یافته ها حاکی از آن است که بهره گیری استراتژیک معلمان از فناوری ها، محیطی غنی و تحریک کننده برای پرورش تفکر واگرا و نوآوری در دانش آموزان فراهم می آورد. این مطالعه بر لزوم بازنگری در برنامه های توسعه حرفه ای معلمان با تمرکز بر کاربردهای خلاقیت محور فناوری تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

فناوری های نوین آموزشی ، خلاقیت دانش آموزان ، یادگیری الکترونیکی ، توسعه حرفه ای معلم ، آموزش مبتنی بر فناوری