بررسی تاثیر روش های فرزندپروری و تمرین های عملی و تجربه محور بر خودباوری و تاب آوری دانش آموزان

امروزه ارتقای خودباوری و تاب آوری در دانش آموزان یکی از مهم ترین اهداف تربیتی است که می تواند زمینه ساز موفقیت تحصیلی و روان شناختی آنان شود. این مطالعه با هدف بررسی تاثیر روش های فرزندپروری والدین و تمرین های عملی و تجربه محور در تقویت خودباوری و تاب آوری دانش آموزان ابتدایی انجام شد. پژوهش حاضر از نوع شبه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون است و جامعه آماری آن شامل دانش آموزان دوره ابتدایی در مدارس شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۵–۱۴۰۶ بود. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه های استاندارد خودباوری و تاب آوری و برنامه تمرین های عملی و تجربه محور طراحی شده توسط محقق بود. داده ها با استفاده از تحلیل آماری توصیفی و آزمون های t و تحلیل واریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها نشان داد که روش های فرزندپروری حمایتی و تمرین های عملی و تجربه محور نقش موثری در افزایش سطح خودباوری و تاب آوری دانش آموزان دارند (مطهری، ۱۴۰۱؛ رضایی، ۱۴۰۰). این نتایج تاکید می کند که توجه والدین و معلمان به شیوه های تربیتی مشارکتی و فعالیت های عملی می تواند به بهبود مهارت های روانی و اجتماعی دانش آموزان کمک کند.

کلیدواژه ها:

خودباوری ، تاب آوری ، فرزندپروری ، تمرین های عملی ، تجربه محور ، دانش آموزان ابتدایی