تحلیل تاثیر محیط های یادگیری دیجیتال بر سازه های انگیزشی و سبک های ترجیحی یادگیری دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف تحلیل تاثیر محیط های یادگیری دیجیتال بر سازه های انگیزشی و سبک های ترجیحی یادگیری دانش آموزان انجام شد. با توجه به تحولات سریع فناورانه در عرصه تعلیم و تربیت، این مطالعه به بررسی این مسئله می پردازد که چگونه یکپارچه سازی محیط های دیجیتال (مانند کلاس های هوشمند، پلتفرم های آموزشی تعاملی و منابع چندرسانه ای) می تواند بر مولفه های انگیزشی از قبیل خودکارآمدی، ارزش ادراک شده تکلیف و هدف گرایی، همچنین بر ترجیحات سبک یادگیری (فراگیران بصری، شنیداری، جنبشی-لمسی) تاثیر بگذارد. پژوهش به روش ترکیبی (آمیخته) و با استفاده از پرسشنامه های استاندارد انگیزش تحصیلی و سبک های یادگیری، همراه با مصاحبه های نیمه ساختاریافته با گروهی از دانش آموزان دوره متوسطه انجام گرفت. یافته های کمی نشان داد که استفاده هدفمند از محیط های یادگیری دیجیتال با افزایش معنادار خودکارآمدی تحصیلی و ارتقای ارزش گذاری درونی تکالیف مرتبط است. همچنین، این محیط ها امکان شخصی سازی بیشتری فراهم کرده و منجر به غلبه سبک های یادگیری فعال و تعاملی در بین دانش آموزان شد. داده های کیفی نیز حاکی از افزایش احساس شایستگی، تفویض اختیار و درگیری شناختی بیشتر در فرایند یادگیری بود. در نتیجه، محیط های دیجیتال به مثابه بستری توانمندساز، نه تنها انگیزش درونی دانش آموزان را تقویت می کنند، بلکه به تنوع بخشی و انعطاف در سبک های ترجیحی یادگیری آنان می انجامند. این یافته ها بر ضرورت بازاندیشی در طراحی آموزشی و تدوین راهبردهای یکپارچه سازی فناوری در برنامه ریزی درسی، با توجه به ویژگی های انگیزشی و سبک های یادگیری دانش آموزان تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

محیط یادگیری دیجیتال ، سازه های انگیزشی ، سبک های ترجیحی یادگیری ، خودکارآمدی تحصیلی