ارزشیابی توصیفی و تاثیر آن بر رشد دانش آموز

ارزشیابی توصیفی (Descriptive Evaluation) به عنوان یک رویکرد نوین در نظام های آموزشی، بر ثبت و گزارش فرآیند یادگیری دانش آموز به جای تمرکز صرف بر نتایج نهایی و کمی آن تاکید دارد. هدف این مقاله، بررسی ماهیت، ابزارها و مهم تر از آن، تحلیل تاثیرات چندوجهی ارزشیابی توصیفی بر ابعاد مختلف رشد شناختی، عاطفی، روانی و اجتماعی دانش آموزان است. روش تحقیق مورد استفاده در این پژوهش، تحلیلی-توصیفی بوده و با مروری بر ادبیات پژوهشی و اسناد بالادستی، به تبیین چگونگی تحقق اهداف تربیتی از طریق این شیوه ارزشیابی پرداخته شده است. نتایج کلی حاکی از آن است که ارزشیابی توصیفی، با فراهم آوردن زمینه ای برای بازخورد کیفی، کاهش اضطراب و تقویت انگیزه درونی، نقشی محوری در ارتقای یادگیری عمیق و رشد همه جانبه دانش آموز ایفا می کند، هرچند اجرای موثر آن نیازمند تغییر پارادایم ها و توانمندسازی معلمان است.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی توصیفی ، رشد دانش آموز ، بازخورد کیفی ، انگیزش درونی ، نظام آموزشی نوین