آموزش معکوس (Flipped Classroom) در بستر آموزش هیبریدی (Hybrid Learning)

تحولات فناورانه و گسترش محیط های یادگیری دیجیتال، نظام های آموزشی را با ضرورت بازاندیشی در الگوهای سنتی آموزش مواجه ساخته است. در این میان، آموزش معکوس و آموزش هیبریدی به عنوان دو رویکرد نوین، توجه پژوهشگران و برنامه ریزان آموزشی را به خود جلب کرده اند. پژوهش حاضر با هدف بررسی ظرفیت ها، کارکردها و چالش های آموزش معکوس در بستر آموزش هیبریدی انجام شده است. این مطالعه با رویکرد توصیفی–تحلیلی و با استفاده از روش کتابخانه ای، به تحلیل منابع علمی داخلی و خارجی پرداخته و از تحلیل محتوای کیفی برای استخراج مفاهیم و الگوهای اصلی بهره گرفته است. یافته های پژوهش نشان می دهد که تلفیق آموزش معکوس با آموزش هیبریدی می تواند موجب افزایش مشارکت فعال یادگیرندگان، بهبود یادگیری عمیق، تقویت خودتنظیمی و استفاده بهینه از زمان آموزشی شود. در عین حال، چالش هایی همچون ضعف زیرساخت های فناورانه، آمادگی ناکافی معلمان و نابرابری در دسترسی یادگیرندگان به امکانات دیجیتال، از مهم ترین موانع اجرای موثر این رویکرد به شمار می رود. نتایج پژوهش حاکی از آن است که آموزش معکوس در بستر هیبریدی، در صورت برنامه ریزی دقیق، توانمندسازی معلمان و حمایت نهادی، می تواند به عنوان الگویی کارآمد در ارتقای کیفیت آموزش و پاسخ گویی به نیازهای متنوع یادگیرندگان مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

آموزش معکوس ، آموزش هیبریدی ، یادگیری فعال ، یادگیری الکترونیکی ، خودتنظیمی یادگیرندگان ، نوآوری آموزشی