آموزش تلفیقی(Blended Learning)

هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی یادگیری ترکیبی به عنوان تلفیقی هدفمند از آموزش حضوری و آنلاین بر ارتقای خلاقیت دانش آموزان دوره متوسطه دوم است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دوره متوسطه دوم بود که با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای، نمونه ای متشکل از دو گروه آزمایش و کنترل انتخاب شد. گروه آزمایش تحت آموزش مبتنی بر یادگیری ترکیبی قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل آموزش را به شیوه سنتی دریافت کرد. ابزارهای گردآوری داده ها شامل آزمون استاندارد خلاقیت و پرسش نامه استقلال یادگیری بود. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس و ضریب همبستگی پیرسون تحلیل شدند. نتایج نشان داد که یادگیری ترکیبی تاثیر معناداری بر افزایش خلاقیت دانش آموزان دارد. همچنین بین استقلال یادگیری و خلاقیت رابطه مثبت و معناداری مشاهده شد. تحلیل یافته ها نشان می دهد که اثربخشی یادگیری ترکیبی زمانی به حداکثر می رسد که فضای حضوری برای تعامل، ریسک پذیری و تبادل ایده ها و فضای آنلاین برای یادگیری خودتنظیم و تولید محصولات خلاقانه طراحی شود. بر این اساس، یادگیری ترکیبی می تواند به عنوان رویکردی کارآمد برای پرورش خلاقیت در نظام آموزشی مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

یادگیری ترکیبی ، آموزش حضوری ، آموزش آنلاین ، خلاقیت دانش آموزان ، استقلال یادگیری