بررسی جایگاه معلم به عنوان «تسهیل گر یادگیری» در گذار از مدارس سنتی به مدارس شناختی

مسئله اصلی این پژوهش، ناکارآمدی روش های آموزش سنتی و حافظه محور در مواجهه با جهان پیچیده، سیال و تکنولوژی محور امروز است که در آن انتقال صرف اطلاعات دیگر مزیتی برای یادگیرنده محسوب نمی شود. هدف از این مطالعه، تبیین دقیق تغییر جایگاه معلم از «منبع اقتدار و انتقال دهنده دانش» به «تسهیل گر فرایند یادگیری» در چارچوب رویکردهای شناختی است. روش تحقیق در این گزارش، توصیفی-تحلیلی با تکیه بر گردآوری داده ها به شیوه کتابخانه ای و فیش برداری از منابع معتبر روان شناسی تربیتی و برنامه ریزی درسی ایران و جهان است. یافته ها نشان می دهند که معلم تسهیل گر با ایجاد فضای امن روانی، تکیه بر راهبردهای فراشناختی، داربست سازی ذهنی و استفاده از روش های اکتشافی، بستری برای یادگیری عمیق و پایدار فراهم می کند.

کلیدواژه ها:

معلم تسهیل گر ، رویکرد شناختی ، مدارس سنتی ، فرایند یاددهی-یادگیری ، ساختن گرایی