بررسی عوامل موثر بر انگیزش درونی (Intrinsic Motivation) دانش آموزان برای یادگیری علوم تجربی

این پژوهش با هدف تبیین و تحلیل عمیق عوامل موثر بر انگیزش درونی دانش آموزان در فرایند یادگیری درس علوم تجربی انجام شده است. در عصر حاضر که پیچیدگی های علمی و فناورانه نیازمند شهروندانی با تفکر نقاد و توانایی حل مسئله هستند، انگیزش درونی به عنوان موتور محرک یادگیری پایدار و معنادار در علوم تجربی اهمیت حیاتی می یابد. این مقاله با تکیه بر چارچوب های نظری برجسته ای چون نظریه خودتعیین گری (SDT)، نظریه شناختی اجتماعی، و سازه گرایی، به واکاوی مولفه های فردی، آموزشی، محیطی و برنامه درسی موثر بر این سازه می پردازد. روش شناسی پیشنهادی این پژوهش، رویکردی ترکیبی با تاکید بر روش های کیفی و کمی برای دستیابی به عمق و گستردگی تحلیل است. نتایج مورد انتظار نشان می دهند که تامین نیازهای سه گانه خودمختاری، شایستگی و ارتباط جویی در بستر تدریس مبتنی بر کاوش و مسئله محور، زمینه ساز افزایش درگیری شناختی و کاهش غلبه انگیزش بیرونی (نمره محوری) خواهد بود. این یافته ها برای طراحی مداخلات آموزشی هدفمند در حوزه آموزش علوم تجربی، اصلاح برنامه های درسی و توانمندسازی معلمان در جهت پرورش دانش آموزانی خودتنظیم گر و علاقه مند به علم، راهگشا خواهد بود. این پژوهش با ارائه یک مدل جامع، خلاهای موجود در ادبیات پژوهشی کشور در زمینه انگیزش درونی یادگیری علوم را پر خواهد کرد.