تاثیر آموزش مبتنی بر شایستگی بر خودکارآمدی و انگیزه تحصیلی دانش آموزان در مقایسه با روش های سنتی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش مبتنی بر شایستگی (Competency-Based Education) بر خودکارآمدی و انگیزه تحصیلی دانش آموزان در مقایسه با روش های سنتی انجام شده است. خودکارآمدی به عنوان باور فرد به توانایی های خود برای انجام موفقیت آمیز تکالیف، و انگیزه تحصیلی به عنوان نیروی محرکه یادگیری، از مهم ترین متغیرهای تاثیرگذار بر موفقیت تحصیلی محسوب می شوند. در این مقاله، با رویکرد توصیفی-تحلیلی و با بهره گیری از منابع معتبر پژوهشی، مبانی نظری آموزش مبتنی بر شایستگی، ویژگی های آن در مقایسه با روش های سنتی، و تاثیر این رویکرد بر خودکارآمدی و انگیزه تحصیلی دانش آموزان مورد بررسی قرار گرفته است. یافته های پژوهش نشان می دهد که آموزش مبتنی بر شایستگی با ویژگی هایی چون شفافیت اهداف یادگیری، بازخورد مستمر، امکان یادگیری در زمان و مکان متفاوت، و تاکید بر تسلط زمان محوری، تاثیر مثبت و معناداری بر افزایش خودکارآمدی و انگیزه تحصیلی دانش آموزان دارد. مطالعه موسسه تحقیقاتی AIR نشان داد که انگیزش درونی دانش آموزان قوی ترین ارتباط را با شیوه های آموزش مبتنی بر شایستگی دارد . همچنین، پژوهشی در چین نشان داد دانش آموزانی که مواجهه بیشتری با آموزش مبتنی بر شایستگی داشتند، خودکارآمدی به طور معناداری بالاتری نشان دادند . در مقابل، روش های سنتی با تاکید بر حفظ طوطی وار، رقابت منفی، و نادیده گرفتن تفاوت های فردی، نه تنها به تقویت خودکارآمدی و انگیزه کمک نمی کنند، بلکه در بسیاری از موارد منجر به تضعیف این متغیرهای حیاتی می شوند. نتایج این پژوهش بر ضرورت بازنگری در برنامه های درسی و حرکت از رویکردهای زمان محور به سوی آموزش مبتنی بر شایستگی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

آموزش مبتنی بر شایستگی ، خودکارآمدی ، انگیزه تحصیلی ، روش های سنتی تدریس ، یادگیری تسلط یاب ، ارزشیابی کیفی