نقش رهبری تحول آفرین (Transformational Leadership) مدیران در ایجاد فرهنگ نوآوری در سازمان های آموزشی
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 14
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CTSTE02_573
تاریخ نمایه سازی: 17 مرداد 1405
چکیده مقاله:
در چشم انداز پیچیده و متغیر قرن بیست ویکم، سازمان های آموزشی با چالش های بی سابقه ای در زمینه انطباق با اقتصاد دانش بنیان و نیاز به تربیت نسلی خلاق و نوآور مواجه هستند. این تحولات، ضرورت بازنگری در الگوهای سنتی مدیریت و اتخاذ رویکردهای رهبری پویا و تحول آفرین را اجتناب ناپذیر ساخته است. پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش محوری رهبری تحول آفرین مدیران در شکل دهی و تقویت فرهنگ نوآوری در سازمان های آموزشی (از مدارس تا دانشگاه ها) انجام شده است. مسئله اصلی این است که چگونه مدیران می توانند با اتکا به مولفه های رهبری تحول آفرین، محیطی را 조성 نمایند که در آن، نوآوری، ریسک پذیری سازنده و یادگیری مستمر نهادینه شود. روش شناسی این مقاله بر رویکردی کیفی، تحلیلی و نظری استوار بوده و از طریق تحلیل مفهومی و تطبیقی ادبیات گسترده رهبری، فرهنگ سازمانی و نوآوری سازمانی به دست آمده است. یافته های نظری نشان می دهند که رهبری تحول آفرین، با تاکید بر نفوذ آرمانی، انگیزش الهام بخش، ملاحظه فردی و تحریک ذهنی، بستری عاطفی و شناختی فراهم می آورد که در آن، معلمان و کارکنان احساس امنیت روان شناختی برای به چالش کشیدن وضعیت موجود و ارائه راه حل های جدید پیدا می کنند. این رهبری، با ایجاد اعتماد، توانمندسازی و تسهیل یادگیری جمعی، مستقیما بر ابعاد مختلف فرهنگ نوآوری شامل پذیرش تغییر، تحمل شکست، و پشتیبانی از ایده های جدید تاثیر می گذارد. نتایج کاربردی پژوهش حاکی از آن است که موفقیت سازمان های آموزشی در مواجهه با چالش های نوین، به طور مستقیم به توانایی مدیران در گذار از نقش های صرفا مدیریتی (تبادلی) به نقش های رهبری تحول آفرین وابسته است. مدیرانی که قادر به ایجاد یک چشم انداز مشترک و الهام بخش هستند، می توانند هنجارهای سازمانی را به سمت پذیرش و ترویج نوآوری سوق دهند و بدین ترتیب، سازمان آموزشی را به یک نهاد یادگیرنده و پویا تبدیل کنند. این مقاله چارچوبی نظری برای درک سازوکارهای انتقال رهبری تحول آفرین به فرهنگ نوآوری ارائه می دهد و راهبردهایی عملی برای توسعه این شایستگی ها در مدیران آموزشی پیشنهاد می کند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
ملیحه قمی زاده راد
کارشناسی ارشد روان شناسی، دانشگاه شمس گنبدکاووس
گلناز بیکدلی
کارشناسی ارشد اسیب شناسی و حرکات اصلاحی، دانشگاه پیام نور تهران جنوب
سارا روشنی
فوق لیسانس روانشناسی عمومی، دانشگاه شمس گنبد کاووس
عبدالجلیل کمی
کارشناسی ارشد ادبیات عرب، دانشگاه مازندران