بازتعریف خلاقیت در آموزش قرن ۲۱ با تاکید بر روش های یادگیری نوین

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 17

فایل این مقاله در 9 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CTSTE02_557

تاریخ نمایه سازی: 17 مرداد 1405

چکیده مقاله:

در قرن بیست ویکم، جهان با تحولات سریع فناوری، چالش های پیچیده اجتماعی-اقتصادی و نیاز به نوآوری مستمر مواجه است. در این بافت، خلاقیت به عنوان یک مهارت محوری نه تنها برای بقا، بلکه برای شکوفایی فردی و جمعی، از جایگاهی بی سابق در عرصه آموزش برخوردار شده است. این مقاله با هدف بازتعریف مفهوم خلاقیت در نظام آموزشی عصر حاضر و بررسی نقش روش های یادگیری نوین در پرورش آن تدوین شده است. در گذشته، خلاقیت اغلب به حوزه های هنری محدود و به عنوان موهبتی ذاتی و انحصاری تلقی می شد. اما پارادایم جدید آموزشی، خلاقیت را به مثابه ظرفیتی جهان شمول، قابل پرورش و چندبعدی تعریف می کند که تلفیقی از تفکر واگرا، حل مسئله، کنجکاوی، ریسک پذیری هوشمندانه و توانایی خلق ایده های ارزشمند و کاربردی در بافت های مختلف است. پرورش این نوع خلاقیت، مستلزم عبور از روش های سنتی معلم محور و انتقال منفعلانه دانش به سوی محیط های یادگیری مشارکتی، دانش آموزمحور و مسئله محور است. روش های نوینی مانند یادگیری مبتنی بر پروژه، یادگیری مبتنی بر حل مسئله، یادگیری معکوس، استفاده از بازی های جدی و گیمیفیکیشن، و بهره گیری از فناوری های دیجیتال و هوش مصنوعی، قابلیت فوق العاده ای در ایجاد چنین محیط هایی دارند. این روش ها با درگیر کردن فعال فراگیران در فرآیند ساخت دانش، ارائه فرصت های اکتشافی، تشویق به همکاری و بازاندیشی، و شخصی سازی تجارب یادگیری، بستر لازم برای بروز و تقویت مهارت های خلاقانه را فراهم می سازند. مقاله حاضر با روشی کیفی و از طریق تحلیل محتوای اسناد کتابخانه ای و پژوهش های معتبر، به تبیین این تحول مفهومی و تجزیه و تحلیل ظرفیت ها و چالش های روش های یادگیری نوین می پردازد. یافته ها حاکی از آن است که بازتعریف خلاقیت و تلفیق آن در هسته برنامه های درسی از طریق روش های فعال، نه تنها به ارتقای نوآوری و انطباق پذیری دانش آموزان می انجامد، بلکه به توسعه مهارت های ضروری قرن بیست ویکم مانند تفکر انتقادی، ارتباط و همکاری نیز کمک شایانی می کند. در نهایت، این مقاله بر ضرورت تغییر نگرش سیاستگذاران، مربیان و معلمان، بازطراحی فضاهای فیزیکی و دیجیتال آموزشی و تامین منابع پشتیبان برای تحقق این چشم انداز تاکید می ورزد.

کلیدواژه ها:

خلاقیت ، آموزش قرن ۲۱ ، روش های یادگیری نوین ، یادگیری مبتنی بر پروژه ، فناوری آموزشی ، تفکر واگرا ، مهارت های آینده ، یادگیری فعال

نویسندگان

فاطمه شیخ

کارشناسی آموزش ابتدایی