رابطه سلامت روان معلمان با بهره وری آموزشی در مدارس ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه معنادار بین سلامت روان معلمان و بهره وری آموزشی در مدارس ابتدایی انجام شده است. سلامت روان معلمان به عنوان عاملی حیاتی در شکل گیری محیط یادگیری پویا و موثر، تاثیر مستقیمی بر کیفیت فرایند آموزش و نتایج تحصیلی دانش آموزان دارد. در این پژوهش، سلامت روان معلمان با استفاده از پرسشنامه سلامت روان اسپرینگر و بهره وری آموزشی با استفاده از مدل ارزیابی عملکرد مدرسه مورد سنجش قرار گرفت. روش تحقیق از نوع توصیفی-همبستگی و جامعه آماری شامل کلیه معلمان مقطع ابتدایی شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ بوده است. حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران، ۳۸۴ نفر تعیین شد که به روش خوشه ای چندمرحله ای انتخاب گردیدند. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و آمارهای استنباطی مانند ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه انجام شد. یافته های پژوهش نشان داد که بین سلامت روان معلمان و بهره وری آموزشی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد؛ به گونه ای که مولفه هایی نظیر سلامت هیجانی، اجتماعی و سازگاری روانی معلمان، به طور معناداری افزایش بهره وری کلاس درس و عملکرد تحصیلی دانش آموزان را پیش بینی می کنند. نتایج این تحقیق بر اهمیت سرمایه گذاری بر برنامه های حمایتی و ارتقاء سلامت روان معلمان در سیاست گذاری های آموزش و پرورش تاکید می کند تا به طور غیرمستقیم کیفیت آموزش در مقطع حساس ابتدایی بهبود یابد. این یافته ها حاکی از آن است که سلامت روان صرفا یک مسئله فردی نیست، بلکه یک سرمایه سازمانی و ملی محسوب می شود که مستقیما بر عملکرد سیستمی آموزش و پرورش اثرگذار است.

کلیدواژه ها:

سلامت روان ، معلمان ابتدایی ، بهره وری آموزشی ، کیفیت آموزش ، روانشناسی تربیتی