درس پژوهی مشترک معلمان شهر و روستا: راهکاری برای توسعه حرفه ای و کاهش شکاف آموزش

شکاف آموزشی بین مناطق شهری و روستایی از چالش های ساختاری نظام آموزشی ایران است. این مقاله با هدف تبیین نقش «درس پژوهی مشترک» به عنوان راهبردی عملی برای توسعه ی حرفه ای معلمان و کاهش این شکاف، نگاشته شده است. درس پژوهی مشترک رویکردی مشارکتی است که در آن معلمان مناطق مختلف در قالب گروه های کاری، طراحی، اجرا، مشاهده و بازاندیشی یک درس را به صورت فرایندی و نظام مند انجام می دهند. روش این پژوهش، کیفی و از نوع مطالعه ی موردی چندگانه است که در آن تجربه ی اجرای پروژه ی درس پژوهی میان معلمان شهر اصفهان و معلمان روستاهای استان کهگیلویه و بویراحمد بررسی شده است. یافته ها نشان می دهد که این الگو نه تنها سبب انتقال تجربیات آموزشی و تقویت مهارت های حرفه ای معلمان می شود، بلکه حساسیت نسبت به عدالت آموزشی و درک مشترک از چالش های مناطق محروم را افزایش می دهد. همچنین، چالش هایی مانند محدودیت دسترسی به زیرساخت های ارتباطی و تفاوت های فرهنگی‑اجتماعی در فرایند اجرا شناسایی شد. در پایان، مقاله پیشنهاد می کند که درس پژوهی مشترک در چارچوب برنامه های توسعه ی شبکه ای معلمان و با پشتیبانی نهادهای آموزشی، به صورت گسترده تری اجرایی شود.

کلیدواژه ها:

درس پژوهی مشترک ، عدالت آموزشی ، شکاف شهر و روستا ، توسعه ی حرفه ای معلمان ، پژوهش مشارکتی