مدیریت مدارس ابتدایی

مدیریت مدارس ابتدایی به عنوان رکن بنیادین نظام آموزشی، نقشی حیاتی در شکل گیری شخصیت دانش آموزان و کیفیت فرآیند یاددهی-یادگیری ایفا می کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی عمیق ابعاد مدیریت در این دوره، با تاکید بر گذار از مدیریت سنتی به رهبری آموزشی و رویکردهای نوین نظیر مدیریت سبز و مدارس هوشمند انجام شده است. روش پژوهش، توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مرور سیستماتیک منابع و اسناد معتبر داخلی و خارجی در بازه زمانی ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۵ است. یافته ها نشان می دهد که موفقیت مدارس ابتدایی مستلزم تغییر رویکرد مدیران از نقش های اجرایی صرف به «رهبران یادگیری» است که بر سه بعد اصلی تعریف ماموریت، مدیریت برنامه آموزشی و ایجاد جو یادگیری مثبت تمرکز دارند. همچنین نتایج بیانگر آن است که استقرار مدیریت سبز (توجه به ابعاد فیزیکی و روانی محیط) و رهبری توزیعی (مشارکت دهی معلمان)، تاثیر معناداری بر کاهش فرسودگی شغلی کارکنان و افزایش انگیزه تحصیلی دانش آموزان دارد. چالش های اصلی شامل ضعف در صلاحیت های تخصصی مدیران، شکاف دیجیتال در هوشمندسازی و کمبود اختیارات در مدارس مناطق محروم شناسایی شد. این مقاله بر لزوم بازنگری در نظام انتصاب مدیران بر اساس مدل شایستگی و توسعه آموزش های حرفه ای تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

مدیریت آموزشی ، مدارس ابتدایی ، رهبری آموزشی ، مدیریت سبز ، صلاحیت حرفه ای