شناسایی موانع استقرار مدیریت آموزشی مبتنی بر شواهد در مدارس و نقش آن در بهبود عدالت آموزشی و توزیع منابع.

مدیریت آموزشی مبتنی بر شواهد (Evidence-Based Educational Management) به عنوان رویکردی نوین در تصمیم گیری های مدرسه ای، با بهره گیری از داده ها و شواهد علمی، می تواند کیفیت تصمیم گیری ها، تخصیص منابع و عدالت آموزشی را بهبود بخشد. با این حال، استقرار این رویکرد در مدارس با چالش ها و موانع متعددی مواجه است که مانع تحقق کامل اهداف آن می شوند. پژوهش حاضر با هدف مروری بر ادبیات علمی موجود، به شناسایی موانع اجرایی مدیریت آموزشی مبتنی بر شواهد در مدارس و بررسی نقش آن در ارتقای عدالت آموزشی و توزیع منابع پرداخته است. نتایج مرور مطالعات نشان می دهد که محدودیت دسترسی به داده های معتبر، کمبود مهارت های تحلیلی مدیران، مقاومت فرهنگی و سازمانی، کمبود زیرساخت های فناوری و ناکافی بودن حمایت سیاست گذاران از مهم ترین موانع پیاده سازی این رویکرد است. همچنین، پژوهش ها حاکی از آن است که مدیریت مبتنی بر شواهد می تواند ضمن بهبود تصمیم گیری های آموزشی، به تخصیص عادلانه منابع، کاهش شکاف های آموزشی و ارتقای فرصت های یادگیری برابر برای دانش آموزان کمک کند. در نهایت، این مقاله بر اهمیت ارتقای ظرفیت های مدیریتی، آموزش مدیران، توسعه زیرساخت های داده محور و ایجاد فرهنگ سازمانی حمایت کننده برای تحقق عدالت آموزشی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

مدیریت آموزشی مبتنی بر شواهد ، عدالت آموزشی ، تخصیص منابع ، مدارس ، تصمیم گیری داده محور