نقش آموزش مهارت های زندگی در بهبود سلامت روان دانش آموزان

سلامت روان دانش آموزان یکی از مهم ترین مولفه های توسعه فردی و اجتماعی در دوره تحصیلی محسوب می شود. اختلالات روانی و مشکلات رفتاری در سنین مدرسه می تواند اثرات منفی بلندمدت بر عملکرد تحصیلی، روابط اجتماعی و کیفیت زندگی فرد داشته باشد. آموزش مهارت های زندگی به عنوان یکی از رویکردهای پیشگیرانه و تقویتی، با هدف توانمندسازی دانش آموزان در مدیریت هیجانات، حل مسئله، تصمیم گیری، برقراری ارتباط موثر و مقابله با فشارهای روانی ارائه می شود. پژوهش های مختلف نشان می دهد که برنامه های آموزش مهارت های زندگی موجب افزایش تاب آوری، کاهش اضطراب و افسردگی، ارتقای خودکارآمدی و بهبود رفتارهای اجتماعی دانش آموزان می شود. این مقاله با رویکرد مروری، به بررسی مطالعات مرتبط با تاثیر آموزش مهارت های زندگی بر سلامت روان دانش آموزان پرداخته و نقش اساسی این مهارت ها در تقویت سلامت روان، پیشگیری از اختلالات روانی و ارتقای کیفیت زندگی تحصیلی و اجتماعی دانش آموزان را تحلیل می کند. نتایج این بررسی حاکی از آن است که گنجاندن آموزش مهارت های زندگی در برنامه های آموزشی مدارس می تواند به طور موثری سلامت روان دانش آموزان را بهبود بخشد و بستری مناسب برای رشد روانی و اجتماعی آنان فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

مهارت های زندگی ، سلامت روان ، دانش آموزان ، آموزش پیشگیرانه ، خودکارآمدی ، تاب آوری ، اختلالات روانی