بررسی رابطه یادگیری خودراهبر با خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان ابتدایی شهر سرخنکلاته

هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه یادگیری خودراهبر با خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان ابتدایی شهر سرخنکلاته بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانش آموزان ابتدایی شهر سرخنکلاته در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ به تعداد ۵۳۰ بود. از میان جامعه آماری بر اساس جدول گرجسی و مورگان تعداد ۲۷۸ نفر محاسبه و با استفاده از روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و مورد بررسی قرار گرفت. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامه یادگیری خودراهبر فیشر و همکاران (۲۰۱۳) و پرسشنامه خودکارآمدی دانش آموز جینک و مورگان (۱۹۹۹) استفاده شد. دادهها با استفاده از آزمونهای آمار توصیفی و روش ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چند متغیر تحلیل شد. نتایج نشان داد بین مولفه های یادگیری خودراهبر (خودمدیریتی، گرایش به تفکر انتقادی، رغبت در یادگیری) با خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان ابتدایی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد.

کلیدواژه ها:

یادگیری خودراهبر ، خودکارآمدی تحصیلی ، خودمدیریتی ، گرایش به تفکر انتقادی ، رغبت در یادگیری