اثربخشی برنامه بازی محور تنظیم هیجان (Emotion-Regulation Play) بر کاهش رفتارهای تکانشی در دانش آموزان پایه ی دوم

هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی برنامه بازی محور تنظیم هیجان بر کاهش رفتارهای تکانشی در دانش آموزان دختر پایه دوم ابتدایی شهر دامغان بود. پژوهش از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون پس آزمون همراه با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر پایه دوم ابتدایی شهر دامغان در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۵ بود که از میان آن ها ۳۲ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۱۶ نفر) گمارده شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه رفتار تکانشی کودکان و پرسشنامه تنظیم هیجان کودکان استفاده شد. گروه آزمایش در ۸ جلسه ۴۵ دقیقه ای برنامه بازی محور تنظیم هیجان شرکت کرد، در حالی که گروه کنترل هیچ گونه مداخله ای دریافت نکرد. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و تحلیل کوواریانس مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که پس از اجرای مداخله، میانگین نمرات رفتارهای تکانشی در گروه آزمایش به طور معناداری کاهش یافت، در حالی که در گروه کنترل تغییر معناداری مشاهده نشد. یافته ها حاکی از آن است که برنامه بازی محور تنظیم هیجان می تواند به عنوان رویکردی موثر و کاربردی برای کاهش رفتارهای تکانشی دانش آموزان دوره ابتدایی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

تنظیم هیجان ، بازی محور ، رفتارهای تکانشی