یادگیری مبتنی بر همیاری در آموزش ریاضیات ابتدایی

یادگیری مبتنی بر روش همیاری یکی از رویکردهای اثربخش در آموزش ریاضیات دوره ابتدایی است که با تاکید بر تعامل، مشارکت فعال و مسئولیت پذیری مشترک، زمینه ای مناسب برای درک عمیق مفاهیم و افزایش انگیزش تحصیلی فراهم می کند. هدف این پژوهش، ارائه یک مرور نظام مند بر مبانی نظری و یافته های پژوهشی مرتبط با روش تدریس همیاری در آموزش ریاضی مقطع ابتدایی است. در این مطالعه، مجموعه ای از تحقیقات انجام شده بین سال های ۱۳۹۹ تا ۱۴۰۲ بررسی شد که همگی به نقش این روش در بهبود فهم ریاضی، پیشرفت تحصیلی، مهارت های اجتماعی، خودکارآمدی و خلاقیت دانش آموزان اشاره داشتند. نتایج مرور پژوهش ها نشان می دهد که روش همیاری موجب تقویت یادگیری مفهومی، ارتقای مهارت حل مسئله و توسعه توانایی های ارتباطی می شود و در مقایسه با روش های سنتی، محیطی فعال تر، انگیزشی تر و تعاملی تر ایجاد می کند. همچنین شواهد پژوهشی نشان دادند که یادگیری همیارانه می تواند احساس تعلق، اعتمادبه نفس و مشارکت موثر در فعالیت های گروهی را افزایش دهد و زمینه را برای رشد اخلاقی و تربیتی دانش آموزان فراهم سازد. با توجه به حساسیت پایه های ابتدایی در شکل گیری تفکر ریاضی، استفاده از روش همیاری می تواند راهبردی مناسب برای بهبود کیفیت آموزش و ایجاد نگرش مثبت نسبت به یادگیری ریاضی باشد. این پژوهش با ارائه یک جمع بندی جامع، ضرورت توجه معلمان و برنامه ریزان آموزشی به روش های فعال و مشارکتی را برجسته می سازد.

کلیدواژه ها:

یادگیری همیاری ، آموزش ریاضی ابتدایی ، پیشرفت تحصیلی ، مهارت های اجتماعی