تاثیر استفاده از روش های فعال یادگیری در تدریس منطق بر انگیزه و یادگیری دانش آموزان

آموزش منطق به عنوان یکی از ابزارهای اساسی پرورش تفکر انتقادی و مهارت های استدلالی در مدارس، نقش مهمی در توسعه توانایی های شناختی و یادگیری دانش آموزان ایفا می کند. با توجه به اهمیت انگیزه و مشارکت فعال در فرآیند یادگیری، استفاده از روش های فعال یادگیری، شامل فعالیت های گروهی، حل مسئله، تحلیل سناریوهای واقعی، مباحثه های مشارکتی و تمرین های عملی، به عنوان یک رویکرد موثر در تدریس منطق مطرح شده است. پژوهش های موجود نشان می دهند که روش های فعال یادگیری می توانند توانایی دانش آموزان در تحلیل مسائل منطقی، تفکر انتقادی و حل مسئله را افزایش دهند و همزمان موجب ارتقای انگیزه، علاقه و مشارکت فعال آنان در کلاس شوند. این مقاله مروری با هدف بررسی تاثیر روش های فعال یادگیری بر انگیزه و یادگیری دانش آموزان در درس منطق، به تحلیل یافته های پژوهش های داخلی و بین المللی پرداخته و نشان می دهد که ادغام فعالیت های مشارکتی و عملی در فرآیند آموزش منطق، موجب ارتقای کیفیت یادگیری، افزایش انگیزه و توانایی استدلال منطقی دانش آموزان می شود. نتایج این پژوهش می تواند راهنمایی برای معلمان، برنامه ریزان آموزشی و سیاست گذاران تربیتی باشد تا با بهره گیری از روش های فعال یادگیری، فرآیند تدریس منطق را بهبود بخشند و مهارت های تفکر انتقادی و انگیزه یادگیری دانش آموزان را تقویت نمایند.

کلیدواژه ها:

آموزش منطق ، روش های فعال یادگیری ، انگیزه یادگیری ، یادگیری دانش آموزان ، تفکر انتقادی ، مهارت های استدلالی