چالش ها و پیامدهای استفاده از هوش مصنوعی در فرایند تدریس–یادگیری

تحولات شتابان فناوری های نوین، به ویژه گسترش هوش مصنوعی، موجب تغییرات بنیادین در فرایندهای آموزشی و تربیتی شده و نظام های آموزش وپرورش را با فرصت ها و چالش های نوینی مواجه ساخته است. در سال های اخیر، استفاده از هوش مصنوعی در فرایند تدریس–یادگیری به عنوان ابزاری برای شخصی سازی آموزش، بهبود ارزشیابی و افزایش کارآمدی یادگیری مورد توجه قرار گرفته است؛ با این حال، به کارگیری این فناوری بدون در نظر گرفتن الزامات تربیتی، اخلاقی و حرفه ای می تواند پیامدهای نامطلوبی برای کیفیت آموزش و روابط انسانی در کلاس درس به همراه داشته باشد. مسئله اساسی این پژوهش، شناسایی چالش ها و پیامدهای استفاده از هوش مصنوعی در فرایند تدریس–یادگیری و تبیین شرایط بهره برداری مسئولانه از آن در نظام آموزش وپرورش است. ضرورت انجام این پژوهش از آن جهت اهمیت می یابد که فقدان چارچوب های نظری و عملی منسجم در زمینه کاربرد هوش مصنوعی، می تواند موجب کاهش نقش تربیتی معلم، ضعف تعاملات آموزشی و تعمیق نابرابری های آموزشی شود. این مطالعه با هدف تحلیل ابعاد آموزشی، تربیتی و حرفه ای هوش مصنوعی انجام شده و تلاش دارد با ارائه نگاهی جامع، زمینه تصمیم گیری آگاهانه سیاست گذاران و توانمندسازی معلمان را فراهم آورد. یافته های این پژوهش می تواند در ارتقای کیفیت آموزش، بازنگری برنامه های درسی و تدوین راهبردهای اخلاقی کاربرد هوش مصنوعی موثر واقع شود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، تدریس–یادگیری ، چالش های آموزشی ، نقش معلم ، آموزش وپرورش